κερατίνης
κερατίνης, the fallacy called the Horns
κερᾱτ-ίνης [ῐ], ου, ὁ,
- the fallacy called the Horns: εἴ τι οὐκ ἀπέβαλες, τοῦτο ἔχεις· κέρατα δὲ οὐκ ἀπέβαλες· κέρατα ἄρα ἔχεις D.L. 7.187; κερατίνας ἐρωτῶν Com.Adesp. 294: acc.sg. -ναν Luc. Symp. 23; cf. κερατίς.
κερατίνης, ου [ᾰῐ] l’argument des cornes, sophisme consistant à dire : ce qu’on n’a pas perdu, on l’a ; tu n’as pas perdu de cornes, donc tu en as, DL. 7, 187.
Étym. κέρας.
κερατίνης, ὁ, = der Trugschluß von den Hörnern, DL. 2.108, 111. Bei Luc. conv. 23 κερατίναν accus.