αὐτόφλοιος
αὐτόφλοιος, with the bark on
αὐτό-φλοιος, ον,
- with the bark on, βάκτρον Theoc. 25.208, cf. Ep. 4.3, AP 6.99 (Phil.).
recubierto de su corteza
βάκτρον
αὐτό·φλοιος, ος, ον [φλ] avec l’écorce même, revêtu de l’écorce, Thcr. Idyl. 25, 208 ; Anth. 6, 99.
Étym. αὐ. φλοιός.
αὐτόφλοιος, mit der Rinde, βάκτρον Theocr. 25.208 ; ξόανον ep. 4 (IX.437); Πάν Philp. 7 (VI.99).
αὐτόφλοιος
- with the bark on, Theocr.