βαρύς
βαρύς, βαρύς, βαρεῖα, βαρύ, heavy
Could not find βαρέα in Logeion dictionaries.
βαρέα Adjective: neuter nominative plural, Adjective: neuter vocative plural, Adjective: neuter accusative plural, Adjective: feminine nominative dual, Adjective: feminine vocative dual, Adjective: feminine accusative dual, Adjective: feminine nominative singular, Adjective: feminine vocative singular of βαρύς
- heavy in weight, β. ἀείρεσθαι, opp. κοῦφος, Hdt. 4.150, cf. Pl. Tht. 152d, Arist. Cael. 310b25, etc.: in Hom. mostly with collat. notion of strength and force, χεῖρα βαρεῖαν Il. 1.219, cf. 89; ἀκμᾷ βαρύς Pi. I. 4(3).51; β. τὸ σῶμα App. Mac. 14; of athletes, Philostr. Gym. 31; ὀφρύς bushy, ib. 48; but also, heavy with age, infirmity or suffering, νόσῳ S. Tr. 235; σὺν γήρᾳ Id. OT 17; ἐν γήρᾳ Id. Aj. 1017; ὑπὸ γήρως Ael. VH 9.1; ὑπὸ τῆς μέθης Plu. Gen.Socr. 2.596a; pregnant, PGoodsp.Cair. 15.15 (iv A. D.); β. βάσις heavy, slow, S. Tr. 966; τυπάδι βαρείᾳ Id. Fr. 844. Adv. κοῦφον βαρέως Pl. Tht. 189d.
- 2 heavy to bear, grievous, ἄτη, ἔρις, κακότης, Il. 2.111, 20.55, 10.72; Κλῶθες Od. 7.197; κῆρες Il. 21.548; β. κὴρ τὸ μὴ πιθέσθαι A. Ag. 206 (lyr.); βαρὺ or βαρέα στενάχειν sob heavily, Od. 8.95, 534, Il. 8.334, etc.: in Trag. and Prose, burdensome, grievous, oppressive, β. ξυμφορά, τύχαι, καταλλαγαί, etc., A. Pers. 1044 (lyr.), Th. 332 (lyr.), 767 (lyr.), etc.; ἡδονή S. OC 1204; ἀγγελία β. ἢν ἐν τοῖς βαρύτατʼ ἂν ἐνέγκαιμι Pl. Cri. 43c; πόλεμος D. 18.241; βαρὺ κοὐχὶ δίκαιον Id. 21.66; νόσος causing disgust, S. Ph. 1330; αὐδά, ἠχώ, ib. 208 (lyr.), E. Hipp. 791; unwholesome, χωρίον X. Mem. 3.6.12; πλησμονή Id. Cyn. 7.4; indigestible, Ath. 3.115e; β. νότος Paus. 10.17.11. Adv. -έως, φέρειν τι take a thing ill, suffer it impatiently, Hdt. 5.19; β. φέρειν ἐπί τινι Plb. 15.1.1 (but β. φέρειν bear with dignity, D.S. 26.3); β. ἔχειν, c. part, Arist. Rh.Al. 1424b5; πρός τι Id. Pol. 1311b9; τοῖς λογίοις Arg. E. Heracl.: Comp. βαρυτέρως τινὶ ἐναντιωθῆναι LXX 3 Ma. 3.1; βαρέως ἀκούειν hear with disgust, X. An. 2.1.9.
- 3 violent, ὀργή S. Ph. 368; μῆνις Id. OC 1328; ἀπέχθειαι Pl. Ap. 23a (Sup.); θυμός Theoc. 1.96.
- 4 weighty, grave, ἐπιστολαί 2 Ep.Cor. 10.10; αἰτιώματα Act.Ap. 25.7; τὰ βαρύτερα τοῦ νόμου Ev.Matt. 23.23; ample, βαρυτάτην εὐδαιμονίαν τοῖς ἀρχομένοις παρέξειν Hdn. 2.14.3.
- II of persons, severe, stern, β. ἐπιτιμητής A. Pr. 77; εὔθυνος Id. Pers. 828, cf. S. OT 546; Κύπρι βαρεῖα Theoc. 1.100; wearisome, troublesome, E. Supp. 894, Pl. Tht. 210c, etc.; ξύνοικος A. Supp. 415, S. Fr. 753; γείτονες Plb. 1.10.6.
- 2 overbearing, σεμνότεροι ἢ βαρύτεροι Arist. Rh. 1391a27 (but σεμνὸς καὶ β. Str. 14.1.42); ὑπερήφανοι καὶ β. Plu. Aet.Gr. 2.279c; important, powerful, πόλις Plb. 1.17.5, etc.
- 3 of soldiers, heavy-armed, X. Cyr. 5.3.37 (s.v.l.); of the ὁπλίτης Pl. Lg. 833b (Comp.); τὰ β. τῶν ὅπλων Plb. 1.76.3.
- 4 difficult, ὅρκος γὰρ οὐδεὶς ἀνδρὶ φηλήτῃ β. S. Fr. 933.
- III of impressions on the senses,
- 1 of sound, strong, deep, bass, opp. to ὀξύς, Od. 9.257, S. Ph. 208, Pl. Prt. 332c, Arist. EN 1125a14, etc.; βαρὺ ἀμβόασον A. Pers. 572 (lyr.); φθέγγονται βαρύτατον ἀνθρώπων Hp. Aër. 15; βαρύτατα ὑπακούειν, of diseases, Id. Prorrh. 2.39; πενθεῖν Ael. VH 12.1; esp. of musical pitch, low, opp. ὀξύς, βαρυτάτη χορδή Pl. Phdr. 268e; ἆχος, φωνά, Archyt. I, cf. Arist. EE 1235a28, Aristox. Harm. p.3 M.; of accent, grave, ἀντὶ ὀξείας τῆς μέσης συλλαβῆς βαρεῖαν ἐφθεγξάμεθα Pl. Cra. 399b; ὀξείᾳ καὶ βαρείᾳ καὶ μέσῃ φωνῇ Arist. Rh. 1403b30, etc.: hence ἡ βαρεῖα (sc. προσῳδία) accentus gravis, D.T. 630.1, etc.; β. τάσις D.H. Comp. 11, A.D. Synt. 307.13; β. τόνος D.T. 674.13, cf. A.D. Pron. 36.5; β. συλλαβή unaccented, Id. Synt. 100.8, al. Adv. βαρέως with the accent thrown back, Id. Pron. 51.1, Ath. 2.53b: Comp. -ύτερον, opp. ὀξύτερον (ου) opp. οὗ), Arist. SE 178a3 (but, on a lower note, αὐλεῖν Id. GA 788a22).
- 2 of smell, strong, offensive, Hdt. 6.119.
- 3 Adv. βαρέως slowly, ἐπισπᾶσθαι Hero Aut. 26.6. (guṛr-u- from guṝ-u-, Skt. gurús ‘heavy’, Lat. gravis (from fem. gurəwī-), Goth. kaúrus ‘heavy’.)
A op. a lo ‘ligero’
I
1 pesado, arrollador, fuerte de la mano y el cuerpo de héroes y luchadores
χείρ
τὸ σῶμα
ὀφρύς
ἀκμᾷ βαρύς
οἱ παλαισταί
• milit. de cuerpos de ejército pesado de los hoplitas e infantería pesada, en compar.
βαρύτερος
βαρύτατον ... τοῦ στρατεύματος
τὰ βαρέα τῶν ὅπλων
• c. valor cuantitativo abundante, nutrido
ὄχλος
στρατός
2 de cuerpos y elementos pesado de un martillo
παρ' ἄκμονι τυπάδι βαρείᾳ
ἐπίκρανον
πλήρεις ὄμβρου
τὰ βαρέα τὸν κάτω τόπον ἐπισχεῖν
ἐὰν (τι προσαγορεύῃς) βαρύ, κοῦφον (φανεῖται)
λέγω δὲ τὸ βαρὺ καὶ τὸ κοῦφον
II de alimentos, sensaciones
1 pesado, indigesto
πλησμονή
ἄρτος
2 del olor o sabor fuerte del petróleo
ὀδμή
(ὕδατα) σκληρὰ καὶ βαρέα
III op. ὀξύς
1 de voces y sonidos grave, profundo
φθόγγος
φωνή
φθέγγονται βαρύτατον ἀνθρώπων
• del ronquido o bramido profundo, pesado
φάρυγγος αἰθέρ' ἐξιεὶς βαρύν
βρόμος
στόνος
• formas neutr. c. valor adverb. ref. al dolor o lamento hondamente, amargamente
βαρέα στενάχοντα
βαρὺ στενάχων
βαρὺ δὲ στενάχοντος ἄκουσεν
βα[ρ]έα στενάχοντες
βαρὺ κλαίοισα
βαρὺ δ' ἔστενον
βαρὺ ἀμβόασον
πενθεῖν
2 mús. bajo, grave
ἁρμονία
ἀπὸ τῶν ὀξυτέρων ἐπὶ τὰ βαρέα ἄνεσις
βαρύτερος ὅρος
φθόγγος
τύπος
ὑποφρίγιος
βαρυτάτη χορδή
διάτονος
χρωματικὴ λιχανός
τὸ βαρύ
3 prosod. op.
ὀξεῖα
ἀντὶ ὀξείας τῆς μέσης συλλαβῆς βαρεῖαν ἐφθεγξάμεθα
προσωδία
τόνος
τάσις
• subst. ἡ β. la sílaba no acentuada A.D.Synt.100.8.
B fig.
I
1 de pers., en rel. c. la edad pesado, torpe
ἐγὼ ... πρεσβύτερος ... καὶ β.
οἱ δὲ σὺν γήρᾳ βαρεῖς
ἀνὴρ ... ἐν γήρᾳ β.
β. ... ὑπὸ γήρως
• cf. del andar lento, tardo
βάσις
πούς
βαρὺν ἀστράγαλον· δυσκίνητον
ὑπὸ τῆς μέθης
2 de peso, importante, serio
πόλις
• en esp. de expresiones, escritos, etc. serio, grave, duro
φάτις
αὐδά
ἠχώ
ἀγγελία
ἐπιστολαὶ βαρεῖαι καὶ ἰσχυραί
αἰτιώματα
ῥήματα
• neutr. subst. compar.
τὰ βαρύτερα τοῦ νόμου
lo más serio de la ley
• de los poderosos altivo
σεμνότεροι ἢ βαρύτεροι
βασιλεῖς
3 de mujeres embarazadas grávida, preñada
τὴν μὲν Τάησιν βαρέαν οὖσαν
• subst. mismo sent.
αἱ δὲ βαρεῖαι
II c. valor peyor.
1 pesado de sobrellevar, duro, grave, penoso, opresivo
ἄτη
ἔρις
Κλῶθες
ἀνάγκα
τύχα
συμφορά
κακότης
βαρύτατον κακόν
τὸ παρόν
ὅρκος
χόλος
νόσος
ἀρρωστία
πόλεμος
θάνατος
τύμβος
καταλλαγαί
ἡδονή
ξυμβολή
βαρέα ... φράσον
αἰσχρὸν εἰπεῖν καὶ σιωπῆσαι βαρύ
ἐντολαί
ἧττον ἔσῃ β. τοῖς συνοῦσι
γείτονες
ξύνοικος
οὐ β. ἦν ὑπὲρ μισθοῦ ξυμβῆναι
μὴ ... β. θέλε ... εἶναι
• de los pecados
φορτίον
ἄχθος
βαρύτερα ... ὀλιγαρχία
βαρύταται λειτουργίαι
2 de dioses y pers. violento, hostil, cruel, duro
κῆρες
ὅ γε μὴν κύρσας βαρεῶν τούτων
οὑπιτιμητὴς τῶν ἔργων β.
δαίμων
δαίμονος χηλή
Κύπρις
ὀργή
μῆνις
θυμός
ἀπέχθειαι ... χαλεπώταται καὶ βαρύταται
μῆτις
•
βαρὺν σ' εὕρηκ' ἐμοί
ἄναξ
δημότης τε καὶ ξένος
• insalubre, malsano
χωρίον
• dañino
λύκοι
C adv. -έως
1 c. verbos φέρω y ἔχω gravosamente, duramente, dolorosamente
φέρειν
• indic. el objeto de la dificultad
τὴν νόσον β. φέρει
β. Αἰσχύλον φέρειν
ὡς ἔχει β. ὑβριζόμενον
β. εἶχε πρὸς ὁμιλίαν
ἡ μήτηρ σου τυγχάνει β. ἔχουσα
μὴ ... β. ἄλγει λίαν
no te duelas tantoἀρρωστοῦντος μου β.
por encontrarme gravemente enfermoβ. δουλεύετε
trabajáis duramenteβαρυτέρως ἐναντιωθῆναι
2 pesadamente, lentamente
κοῦφον βαρέως ... γίγνεσθαι
λείας βαρέως ἐπιστωμένης
3 ref. al acento con baritonesis
‘ἀμυγδάλην’ τὸν καρπὸν β.
Αἰολεῖς β.
1. zwaar, van gewicht:
2. van geluid zwaar, diep, laag, luid:
3. overdr. zwaar, moeilijk te dragen; van pijn en verdriet:
4. overdr. van karakter en stemming zwaar, streng, hard, onverbiddelijk:
5.
6. adv.
1) schwer von Gewicht, lastend, καὶ γεώδης Plat. Phaed. 81a. Ggstz κοῦφος Phil. 14d u. öfter ; von Schwerbewaffneten, βαρύτερος ὁπλίτης Legg. VIII.833b ; τὸ βαρύτατον τοῦ στρατεύματος Xen. Cyr. 5.3.37, die θωρακοφόροι ; τὰ βαρέα τῶν ὅπλων, = ὁπλῖται, Pol. 1.76 u. öfter ; βαρεῖα δύναμις Plut. Marc. 6 ; τὰ ἐν βαρέσιν ὅπλοις DS. 19.19. Aber ἀνὴρ βαρύς Nic. Al. 401 ein starker Mann ; s. nachher χεῖρες.
2) vom Tone u. von der Stimme, stark, heftig, tief, φθόγγον Od. 9.257 ; oft bei Plat. u. Folgenden ; Gegensatz ὀξύς Symp. 187b ; Phil. 26b ; βαρυτάτη χορδή, die tiefste Saite, Phaedr. 268d. Vgl. βαρὺ βρύχημα λέοντος Archi. 27 (APP 94); αὐλὸς ἐνυαλίου Tymn. 1 (VI.151); βαρὺ μυκᾶν u. βαρὺς ἀκοῆς ψόφος, von den Pauken, Diosc. 11 (VI.220). Bei den Gramm. βαρεῖα, sc. προσῳδία, akzentus gravis ; so schon Plat. συλλαβή Crat. 399b.
3) schwer von etwas belastet, σὺν γήρᾳ Soph. O.R. 637 ; ἐν γήρᾳ Aj. 996 ; ὑπὸ γήρως Ael. V.H. 9.1 ; vgl. Theocr. 24.100 ; νόσῳ Soph. Tr. 234 ; βάσις 962 ; so bes. Sp., ὑπὸ μέθης Plut.; ἐκ τοῖν σκελοῖν Luc. Tim. 26. Von Speisen, schwer zu verdauen, Ath. III.116e ; vgl. Xen. Cyn. 7.4. Uebertr.
4) wie χεὶρ βαρεῖα, Il. 1.219, zunächst die starke, kräftige Hand ist, so οὔ τις σοὶ βαρείας χεῖρας ἐποίσει 1.89, schwer, feindselig ; so oft im üblen Sinne, lästig, beschwerlich, ἄτη 2.111 ; ἔρις 20.55 ; κακότης 10.71 ; ὀδύναι 5.417 ; θανάτοιο βαρείας κῆρας Il. 21.548 ; κλῶθες, Parzen, Od. 7.197 ; vgl. βαρὺ στενάχειν Od. 8.95, βαρέα στενάχειν 10.76. So Pind. πένθος Ol. 2.75 ; δουλία P. 1.75 ; νεῖκος N. 6.52 ; νόσος P. 5.63 ; Soph. Phil. 1314 ; Tragg. τύχαι, Aesch. Spt. 314 ; συμφορά Pers. 1001 ; Soph. Tr. 743 ; χολὴ δαίμονος Aesch. Ag. 1660 ; Ζηνὸς κότος 342 ; μῆνις Soph. O.C. 1330 ; ὀργή Phil. 368 ; θυμός Theocr. 1.96 ; φάτις Soph. Phil. 1034 u. sonst ; sp.D., z.B. ἡλίου θάλπος Diosc. 12 (VI.290); νόημα Damaget. 5 (VII.9). Prosa, ὀδμή Her. 6.119 ; ζημία, ἔχθραι Plat. Legg. XI.926d, 935a ; βαρὺς εἶναι τοῖς συνοῦσι, beschwerlich, Theaet. 210c ; Folgde : βαρὺ τὸ χωρίον Xen. Mem. 3.6.12 ; πόλεμος Dem. 18.241 ; πρόσταγμα Pol. 1.31. Dah.
• Adv. βαρέως φέρειν, moleste ferre, συμφοράς Plat. Menex. 248c ; βαρύτατα φέρειν Crit. 43c, sich gekränkt fühlen ; Sp.; βαρέως ἀκούειν, ungern hören, Xen. An. 2.1.9 ; βαρέως ἔχω πρός τι, etwas ist mir unangenehm, Arist. Pol. 5.8.11. Seltener
5) bes. Sp., viel vermögend, einflußreich, mächtig, βαρεῖς καὶ φοβεροὶ γείτονες Pol. 1.10 ; δύναμις πολυτελὴς καὶ β. 2.23 ; χείρ, πόλις u. ä., DS
-εῖα, -ύ
[cf. βριθύς.]
- 1
Heavy. Of the hand or arm, heavy, powerful Il. 1.89, 219, Il. 5.81, Il. 11.235 = Il. 17.48, Il. 13.410, Il. 21.590, Il. 23.687: Od. 18.56.
- 2
Heavy to bear, grievous, dire: ἄτῃ Il. 2.111 = Il. 9.18. Cf. Il. 5.417, Il. 10.71, Il. 20.55: Od. 15.233.
Giving misery, stern, dire, grim: κῆρας Il. 21.548. Cf. Od. 7.197.
- 3
Of a voice, deep (as proceeding from a giant’s throat) Od. 9.257.
- 4
In neut. βαρύ
as adv., of groaning, heavily, deeply Il. 1.364 = Il. 18.78, Il. 4.153, Il. 9.16, Il. 16.20, Il. 18.70, 323, Il. 23.60: Od. 8.95 = 534.So in neut. pl. βαρέα Il. 8.334, Il. 13.423, 538 = Il. 14.432: Od. 4.516 = Od. 23.317, Od. 5.420, Od. 10.76.
- 1
- 1heavy
- a of sound, deep, heavy “ὀστέων στεναγμὸν βαρύν” fr. 168. 5.
- b met., heavy, grievous πένθος δὲ πίτνει βαρὺ O. 2.23 Ἑλλάδʼ ἐξέλκων βαρείας δουλίας P. 1.75 “ματρὸς βαρείᾳ σὺν πάθᾳ” P. 3.42 βαρειᾶν νόσων P. 5.63 βαρὺ δέ σφιν νεῖκος Ἀχιλεὺς ἔμπεσε N. 6.50 ἔστι δὲ καὶ κόρος ἀνθρώπων βαρὺς ἀντιάσαι N. 10.20 ἀλλʼ ὀνοτὸς μὲν ἰδέσθαι, συμπεσεῖν δʼ ἀκμᾷ βαρύς sc. Melissos, a pankratist I. 4.51
Strong 926
heavy: Mt 23:4. Metaph., burdensome: ἐντολή, I Jo 5:3; severe (perh. impressive): ἐπιστολή, II Co 10:10; weighty: τὰ βαρύτερα τ. νόμου, Mt 23:23; αἰτιώματα, Ac 25:7; violent, cruel (EV, grievous): λύκος, Ac 20:29.†
- Iheavy in weight, opp. to κοῦφος, Hdt., etc.: in Hom. mostly with a notion of strength and force, χεῖρα βαρεῖαν Il., etc.: also, heavy with age or suffering, γήραι, νόσωι Soph.
- 2heavy to bear, grievous, Hom.; βαρὺ or βαρέα στενάχειν to sob heavily, Hom.:—in Attic, burdensome, grievous, oppressive:— adv., βαρέως φέρειν τι to take a thing ill, Lat. graviter ferre, Hdt., etc.; βαρέως ἀκούειν to hear with disgust, Xen.
- 3violent, Theocr., Plat., etc.
- 4weighty, impressive, NTest.
- IIof persons, severe, stern, Aesch., Soph.:—also, wearisome, oppressive, Eur., Dem.: in good sense, grave, dignified, Arist.
- 2of soldiers, heavy-armed, Xen.
- IIIof impressions on the senses,
- 1of sound, strong, deep, bass, Od., Aesch., Soph.
- 2of smell, strong, offensive, Hdt., Soph.
-
…ὄντες θνητοί · ὥστε τί δεῖ, ἃ πάλαι προσεδοκῶμεν πείσεσθαι, ὑπὲρ τούτων νῦν ἄχθεσθαι, ἢ λίαν οὕτω βαρέως φέρειν ἐπὶ ταῖς τῆς φύσεως συμφοραῖς, ἐπισταμένους ὅτι ὁ θάνατος κοινὸς καὶ τοῖς χειρίστοις καὶ τοῖς βελτίστοις ; οὔτε…
Lysias, Speeches
-
…φέρων χαλεπήν, οὐ σοί, ὡς ἐμοὶ φαίνεται, ἀλλʼ ἐμοὶ καὶ τοῖς σοῖς ἐπιτηδείοις πᾶσιν καὶ χαλεπὴν καὶ βαρεῖαν, ἣν ἐγώ, ὡς ἐμοὶ δοκῶ, ἐν τοῖς βαρύτατʼ ἂν ἐνέγκαιμι. τίνα ταύτην ; ἢ τὸ πλοῖον…
Plato, Crito
-
…. ἐκ ταυτησὶ δὴ τῆς ἐξετάσεως, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, πολλαὶ μὲν ἀπέχθειαί μοι γεγόνασι καὶ οἷαι χαλεπώταται καὶ βαρύταται, ὥστε πολλὰς διαβολὰς ἀπʼ αὐτῶν γεγονέναι, ὄνομα δὲ τοῦτο λέγεσθαι, σοφὸς εἶναι · οἴονται γάρ με ἑκάστοτε…
Plato, Apology
-
…ἐμοὶ καὶ τοῖς σοῖς ἐπιτηδείοις πᾶσιν καὶ χαλεπὴν καὶ βαρεῖαν, ἣν ἐγώ, ὡς ἐμοὶ δοκῶ, ἐν τοῖς βαρύτατʼ ἂν ἐνέγκαιμι. τίνα ταύτην ; ἢ τὸ πλοῖον ἀφῖκται ἐκ Δήλου, οὗ δεῖ ἀφικομένου τεθνάναι με ; οὔτοι…
Plato, Crito
-
…ὅτι ὑμεῖς μὲν ὄντες πολῖταί μου οὐχ οἷοί τε ἐγένεσθε ἐνεγκεῖν τὰς ἐμὰς διατριβὰς καὶ τοὺς λόγους, ἀλλʼ ὑμῖν βαρύτεραι γεγόνασιν καὶ ἐπιφθονώτεραι, ὥστε ζητεῖτε αὐτῶν νυνὶ ἀπαλλαγῆναι · ἄλλοι δὲ ἄρα αὐτὰς οἴσουσι ῥᾳδίως ; πολλοῦ γε δεῖ…
Plato, Apology
-
…μὴ δεδρακέναι τάδε · καὶ φημὶ δρᾶσαι κοὐκ ἀπαρνοῦμαι τὸ μή. σὺ μὲν κομίζοις ἂν σεαυτὸν ᾗ θέλεις ἔξω βαρείας αἰτίας ἐλεύθερον · σὺ δʼ εἰπέ μοι μὴ μῆκος, ἀλλὰ συντόμως, ᾔδησθα κηρυχθέντα μὴ πράσσειν τάδε ; ᾔδη…
Sophocles, Antigone
-
…δʼ Ἀγαμέμνων ἵστατο δάκρυ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος ἥ τε κατʼ αἰγίλιπος πέτρης δνοφερὸν χέει ὕδωρ · ὣς ὃ βαρὺ στενάχων ἔπεʼ Ἀργείοισι μετηύδα · ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ σχέτλιος ,…
Homer, Iliad
-
…φρεσίν, καὶ διάνοιαν μαινόλιν κέντρον ἔχων ἄφυκτον, ἄταν δʼ ἀπάτᾳ μεταγνούς. τοιαῦτα πάθεα μέλεα θρεομένα λέγω λιγέα βαρέα δακρυοπετῆ, ἰὴ ἰή, ἰηλέμοισιν ἐμπρεπῆ · θρεομένη μέλη ζῶσα γόοις με τιμῶ. ἱλεοῦμαι μὲν Ἀπίαν βοῦνιν ,…
Aeschylus, Suppliant Women
-
…δʼ ὄνειδος ἐξ ὀνειράτων μολὸν ἔτυψεν δίκαν διφρηλάτου μεσολαβεῖ κέντρῳ ὑπὸ φρένας, ὑπὸ λοβόν. πάρεστι μαστίκτορος δαΐου δαμίου βαρὺ τὸ περίβαρυ κρύος ἔχειν. τοιαῦτα δρῶσιν οἱ νεώτεροι θεοί, κρατοῦντες τὸ πᾶν δίκας πλέον φονολιβῆ θρόνον περὶ πόδα…
Aeschylus, Eumenides
-
…ὣς ὃ βαρὺ στενάχων ἔπεʼ Ἀργείοισι μετηύδα · ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντʼ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο ,…
Homer, Iliad