βοητής
βοητής, clamorous
Could not find βοᾶτιν in Logeion dictionaries.
βοᾶτιν Noun: feminine accusative singular of βοητής
βο-ητής, οῦ, ὁ,
- clamorous, Hp. Ep. 19, prob.l. in Morb.Sacr. 15, cf. Hsch. s.v. ἠπύτα: Dor. fem., βοᾶτις αὐδά A. Pers. 575 (lyr.).
chillón, que grita
οἱ μὲν γὰρ ὑπὸ φλέγματος μαινόμενοι ἥσυχοί τέ εἰσι καὶ οὐ βοηταί
βοητής, οῦ, adj. m. criard, Hpc. 1286, 38.
Étym. βοάω ; cf. βοᾶτις.
βοητής, ὁ, der Schreier, Hippocr.
βοητής
βοάω
- clamorous:— Doric fem. βοᾶτις Aesch.