βοητύς
βοητύς, a shouting, clamour
βο-ητύς, ύος, ἡ, Ep. for βόησις, Od. 1.369.
grito
μηδὲ β. ἔστω
•V.
βοητύς, ύος (ἡ) cri, Od. 1, 369.
Étym. βοάω.
βοητύς, ύος, ἡ, das Schreien, das Geschrei, Hom. einmal, Od. 1.369.
βοητύς
ἡ
[βοάω.]
Noise, disturbance Od. 1.369.
βοητύς , ύος (βοάω): clamor, Od. 1.369†.
βοητύς
βοάω
- a shouting, clamour, Od.