βοητός
βοητός, shouted
βο-ητός, ή, όν,
- shouted or sung aloud, θρήνοισι βοητὸν ὑμήναον Epigr.Gr. 418.7 (Cyrene).
1 cantado en voz alta
β. ὑμήναος
2 que grita
οἱ ... μαινόμενοι