βοητικός
βο-ητικός, ή, όν, gloss on foreg., Sch.A. l.c.
que chilla
glos. a βοᾶτις
βοητικός, ή, όν, criard, bruyant, A. Quint. p. 96.
Étym. βοάω.
βοητικός, schreiend, Sp., z.B. Schol. Aesch. Pers. 567.
que chilla
glos. a βοᾶτις