γραμματιστής
γραμματιστής, clerk, school master
Found γραμματιστὴς with different accentuation.
γραμματιστὴς masculine nominative singular of γραμματιστής
- = γραμματεύς, clerk, registrar, Hdt. 2.28, 3.123, IG 7.1745 (Thespiae), SIG 529.4 (Dyme, iii B. C.), etc.: metaph., recorder, of memory (cf. γραμματεύς 2), Pl. Phlb. 39b.
- II one who teaches γράμματα, elementary schoolmaster, X. Smp. 4.27, Pl. Prt. 312b, al., D. 19.281, D.H. 11.28, Diog.Oen. 11, etc.
1 secretario Hdt.3.123, Schwyzer l.c., 482.8 (Tespias IV/III a.C.), IG l.c., c. gen.
ὁ γ. τῶν ἱρῶν χρημάτων τῆς Ἀθηναίης
• fig. ref. a la memoria archivero
ζωγράφον, ὃς μετὰ τὸν γραμματιστὴν τῶν λεγομένων εἰκόνας ἐν τῇ ψυχῇ τούτων γράφει
2 maestro de primeras letras Pl.Prt.312b, Euthd.276a, c, X.Smp.4.27, D.19.281, Herod.l.c., Diog.Oen.21.5.5, Plu.2.738f, 776b, Cat.Ma.20, D.Chr.13.17, 15.19, Luc.Merc.Cond.4, Poll.4.18, D.H.11.28, D.L.10.2, D.C.24.2, 75.5.1, Olymp.in Alc.64.25, 70.12, 90.21, Hsch., Sch.D.T.323.23.
3 peyor. op. γραμματικός superficialmente culto Suet.Gram.Rhet.4.
1. secretaris, schrijver;
2. onderwijzer:
Bei Her. 3.123, 128, 7.100 u. sonst = γραμματεύς, vgl. Poll. 4.19.
- I= γραμματεύς, Hdt., Plat.
- IIone who teaches γράμματα, a schoolmaster, Xen., Plat.