δακρυχέων
δακρυχέων, shedding tears
δακρῠ-χέων, ουσα, wrongly written for δάκρυ χέων in Hom., etc.: hence Nonn. formed δακρυχέειν in trans. sense,
- bewail, D. 5.532.
δακρυ·χέων, fém. -χέουσα [ᾰ̄ῠ] part. épq. qui verse des larmes, (masc.) Il. 9, 14 ; Eschl. Sept. 917 ; (fém.) Il. 22, 79 ; A. Rh. 1, 250. Postér. δακρυχέω, verser des larmes, Anth. 12, 72 ; 3 sg. -χέει, Anth. 7, 600 ; inf. -χέειν, Nonn. D. 19, 168 ; impf. itér. 3 sg. δακρυχέεσκε, Nonn. Jo. 20, 11 ||
➳ Dans Hom., sel. d’autres, δάκρυ χέων en deux mots. Part. fém. dor. δακρυχέοισα, Call. Cer. 80.
Étym. δ. χέω.
δακρυχέων, Tränen vergießend, weinend ; Hom. öfters : δακρυχέων Od. 2.24, δακρυχέοντος Il. 1.360, δακρυχέοντα Od. 14.280, δακρυχέοντες Il. 24.714, δακρυχέουσα Il. 6.405, δακρυχεούσης Od. 19.208, δακρυχεούσῃ Od. 11.183, δακρυχέουσαι Il. 18.340. Vielleicht ist getrennt δάκρυ χέων zu schreiben, vgl. κατὰ δάκρυ χέουσα Il. 18.428, θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέουσα Il. 6.496, τέρεν κατὰ δάκρυ χέουσα Il. 3.142, θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντα Od. 4.556, θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντες Od. 10.201, θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέουσαι Od. 22.447 ; s. Classen Beobacht. über den homer. Sprachgebrauch 2 S. 23. – Aeschyl. Sept. 919 ἐτύμως δακρυχέων ἐκ φρενός ; – Sp., die auch δακρυχέειν u. δακρυχέεσκε bilden, Nonn.; vgl. Mel. 15 (XII.72); Iul. Aeg. 56.
δακρυχέων , ουσα: now written as two words, see χέω.
δακρυχέων
a participial form
- shedding tears, Hom., Aesch.; τινός for a person, Od.