διαπήγνυμι
διαπήγνυμι, to fix thoroughly
Could not find διαπηγνύντες in Logeion dictionaries.
διαπηγνύντες present active participle masculine nominative plural, present active participle masculine vocative plural of διαπήγνυμι
- fix or thrust through, ἀκόντιον διὰ πλευρῶν Antipho 3.3.5; transfix, διέπᾱξε σιδάρῳ Epigr. in PTeb. 3.29 (i B.C.).
- II freeze hard, Thphr. Vent. 54: pf. -πέπηγα, intr., to be frozen, Arist. Mir. 835a30.
- III Med., δ. σχεδίας get them put together, Luc. DMort. 25[12].5.
I
1 clavar
διὰ τῶν ἑαυτοῦ πλευρῶν διαπῆξαι τὸ ἀκόντιον
δόρασιν αὐτὰ (ὅπλα) ... ἐς τὴν γῆν
• traspasar
σιδάρῳ
2 enclavar, fijar
θυσιαστήριον
ἁγίαν σκηνήν
• fig., en v. med. consolidar
ὁ σταυρὸς ὁ διαπηξάμενος τὰ πάντα λόγῳ
• náut., en v. med. ensamblar, armar
σχεδίας
• fig. fijar, establecer
τὸν τῆς ἀναστάσεως ... ὅρον
• en v. med. quedar fijado a
τὸ παλίρρουν τῆς γνώμης εἰς στάσιμον εὐσεβείας πίστιν διαπήγνυσθαι
II solidificar, congelar
οὐ μὴν ἀλλά γε τὸ πλεῖον διέπηξεν ἢ εἰς ὕδωρ διέλυσεν (ὁ βορέας)
πέλανος ὁ διαπεπηγμένος
• en v. med. solidificarse, hacerse denso, tomar consistencia
τὸ τῆς ἄρκτου στέαρ ... διὰ τὸν χειμῶνα
- to fix thoroughly:— Mid., δ. σχεδίας to get rafts put together, Luc.