διαπιθανεύομαι
διαπιθανεύομαι, oppose by probable argument
διαπῐθᾰνεύομαι,
- oppose by probable argument, ἄλλου ἄλλως εἰκάζοντος καὶ διαπιθανευομένου S.E. M. 8.324.
responder con conjeturas
ἄλλου δὲ ἄλλως εἰκάζοντος καὶ διαπιθανευομένου
δια·πιθανεύομαι [πῐᾰ] s’opposer mutuellement des arguments probants, Sext. M. 8, 324.
διαπιθανεύομαι, verstärktes πιθανεύομαι, Sext.Emp. adv. math. 8.324.