διαπίπτω
διαπίπτω, to fall away, slip away, escape
- fall through, Arist. Cael. 313b1.
- II fall away, slip away, escape, ἐν τῇ μάχῃ X. HG 3.2.4; πρός τινα ib. 4.3.18; εἰς τὴν Ἀσπίδα Plb. 1.34.11, etc.
- 2 of reports and rumours, spread abroad, εἰς τὰ στρατεύματα Plu. Galb. 22.
- 3 of Time, elapse, Arist. Ath. 35.4.
- III fall asunder, crumble in pieces, διαπέσοιμι πανταχῇ Ar. Eq. 695, cf. Pl. Phd. 80c, Arist. Mete. 365b12; burst, of bubbles, Id. Pr. 936b5; rot, LXX Nu. 5.21; perish, διέπεσε πᾶσα γενεὰ ἀνδρῶν ib. De. 2.14; to be missing, lost, of moneys, etc., PEleph. 21.19 (iii B.C.), etc.; of books, to be imperfect, J. AJ 12.2.4.
- b of an intermittent pulse, Gal. 19.636.
- 2 of things, turn out ill, be useless, τὸ συκοφάντημα διέπιπτεν αὐτῷ Aeschin. 2.39, cf. Plb. 5.26.16, PAmh. 2.33.26 (ii B.C.), etc.
- 3 of persons, make mistakes, ἐν τοῖς σημαινομένοις Chrysipp.Stoic. 3.33, cf. Phld. Ir. p.73 W.: c. gen., fail of, miss, Epicur. Ep. 2 p.43 U., Phld. Rh. 1.49 S.; δ. περὶ τῆς δόξης Socr. Ep. 22; περὶ τῶν μεγίστων Arr. Epict. 2.22.36: abs., err, Phld. Ir. p.91 W.; οὐ διαπεσούμεθα Iamb. in Nic. p.63 P.; to be cheated, ἐν χρήσει νομίσματος Arr. Epict. 1.7.6.
- IV ἡ διαπίπτουσα or ὁ τόπος ὁ διαπίπτων, Tophet, LXX Je. 19.12, 13.
A c. valor neutro de δια-
I sent. fís. caer c. suj. de cosas
ὕδωρ εἰς τὸ τούτου χωρίον διέπεσεν
τὰ δὲ στενὰ διαπίπτειν
τὸ διαπεπτωκὸς τοῦ διατειχίσματος ᾠκοδόμουν
ὑπὲρ τέγεος ... θοῷ διέπιπτεν ὀιστῷ
• fig. de enfermos
δ. ἐπὶ τὸ χεῖρον
empeorar
II
1 c. suj. gener. de pers. errar, equivocarse c. ac. de rel.
τὸ ᾗ δυνατὸν ἀνθρώπῳ θεωρῆσαι διαπεπτώκασιν
διαπίπτειν τὰς κρίσεις
tomar decisiones equivocadasκαὶ τῆς ἀληθ[εία]ς καὶ τῆς κ[ρ]ίσεως τῶν καθηγεμόνων
τῆς τοῦ ἐπιτηδεύματος ὀρθότητος
τῷ μὴ πάντα περιωδευκέναι καλῶς τὰ φαινόμενα
ἐν μὲν τοῖς σημαινομένοις οὐ διαπίπτοντος αὐτοῦ
ἐν αὐτῷ τῷ λέγειν
ἐν χρήσει νομίσματος
ἐν λόγῳ
ἐν ταῖς αἰτιολογίαις
κατὰ τοὺς λόγους
ὁ ἔλεγχος ... παρὰ χιλιάδας σταδίων φαίνεται διαπίπτων
ὁμολογεῖ παρὰ μίαν μοῖραν ... διαπίπτειν
περὶ τῆς δόξης
περὶ τῶν μεγίστων
ἀναλόγως ποιοῦντες οὐ διαπεσούμεθα
διαπίπτων
que vive en el error
2 c. suj. de pers. y gen. perder
τῆς σῆς ... φιλίας
3 c. suj. no de pers. fallar, fracasar, malograrse
ὅπως μὴ ἡ ἕψησις διαπέσῃ
οὐθὲν τῶν ὑμῖν συμφερόντων διαπεσεῖται
vuestros intereses no se verán perjudicadosεἰ γὰρ διαπίπτει ἡ μία πληγή
ref. al latido que no se produce en un pulso intermitente
• c. dat. de pers. fallarle a uno
τὸ συκοφάντημα ... αὐτῷ
αὐτῷ ἡ ἐπιβολή
B c. valor local de δια-
I
1 desaparecer c. suj. de pers., en cont. de combate, ref. a la huida escabullirse hacia, escapar
πρὸς τοὺς ἑαυτῶν
εἰς τὴν Ἀσπίδα
εἰς Σάμον
ἐν τῇ μάχῃ διαπεσόντες
τοῦ παραδείσου διέπεσον
• gener. perderse de cosas, esp. de ingresos y bienes materiales
ἵνα μηθὲν διαπίπτῃ τῷ βασιλεῖ
para que el rey no sufra ninguna pérdidaσυμβήσεται τά τε μελίσσεια ἀπολέσθαι καὶ τὸν φόρον διαπεσεῖν
ἵνα μὴ διαπέσῃ ἡμῖν τ[ο]σαῦτα ἱερεῖα
• de las estrellas desaparecer en el horizonte, ponerse, Gp.1.11.9
• del tiempo pasar
χρόνου διαπεσόντος βραχέος
2 deshacerse en pedazos, desmoronarse, reventar
εἰ μή σ' ἀπολήσαιμ' ... διαπέσοιμι πανταχῇ
νεκρὸν ... ᾧ προσήκει διαλύεσθαι καὶ διαπίπτειν
οἶμαι ... διαπεσεῖσθαί σ' αὐτίκα
(γῆν) ὑπὸ τῶν ὑδάτων ὑπερυγραινομένην διαπίπτειν
en los seísmosπομφόλυγες
τὰ ξύλα ... καταρρήγνυται γὰρ καὶ διαπίπτει
• en perf., de objetos materiales estar deteriorado o en mal estado frec. en part.
κρατῆρας ἕξ· τούτων εἷς διαπεπτωκώς
seis crateras, una de ellas en mal estadoλιβανωτίδιον πῶμα οὐκ ἔχον, διαπεπτωκός
τὰ διαπεπτωκότα (συγγράμματα)
los libros deteriorados
3 consumirse, morir
ὑπὸ νούσου διαπεσεῖν
διέπεσεν πᾶσα γενεὰ ἀνδρῶν
δ. τὸν μηρόν σου
de una maldición a una mujerὁ τόπος ὁ διαπίπτων
lugar de muerte, lugar de destrucción equiv. al hebr. Tophet, de cierto lugar execrado cerca de Jerusalénκἂν εἰ διαπεσεῖν συμβαίη πόλεως ἔκδικον
y si sucediera que el defensor de la ciudad muere
• fig. de palabras perderse
οὐ διέπεσεν εἷς λόγος
ni una sola palabra (de las que pronunció el Señor) se perdió, e.d. quedó sin cumplirse
II c. prep. y ac. extenderse, de rumores divulgarse
ὅπως ... μηδὲ διαπέσῃ φήμη πρὸς Ἰνδοὺς περὶ τούτων
τοῦ δὲ λόγου διαπεσόντος εἰς τὰ στρατεύματα
1. ontsnappen, ervandoor gaan:
2. uiteenvallen:
1) durchfallen, d.i.
a) entkommen, ἐν τῇ μάχῃ, Xen. Hell. 3.2.3 ; πρὸς τοὺς ἑαυτῶν, sich durchschlagen zu den Ihrigen, 4.3.11, u. öfter ; Pol. 1.86.4 ; verloren gehen, z.B. von Büchern, Sp.
b) sich in seinen Erwartungen betrügen, Unglück haben, Ar. Eq. 692 ; nach Suid. διαμαρτεῖν τῆς ἐλπίδος ; auch absol., sich irren, DL. 5.6 ; mißlingen, τὸ συκοφάντημα αὐτῷ διέπιπτεν Aesch. 2.39 ; τὰ κατὰ τὴν βοήθειαν διέπεσε τοῖς βασιλεῦσι Pol. 29.10 ; vgl. 5.26.6 ; τὸ βούλευμα, Dion.Hal. 3.28, u. a.Sp.; auch διαπίπτειν τῆς δόξης, um den Ruhm kommen, Aeschin. Ep. Socr. 22.
2) zerfallen, καὶ διαλύεσθαι Plat. Phaedr. 80c.
3) von einem Gerüchte, sich verbreiten, λόγου διαπεσόντος εἰς τὸ στράτευμα Plut. Galb. 22.
- Ito fall away, slip away, escape, Xen.
- 2of reports and rumours, to spread abroad, Xen.
- IIto fall asunder, crumble in pieces, Plat.
- 2to fail utterly, go quite wrong, Ar., Aeschin.
-
…τοὺς πεντεκαίδεκα εἰς τὸ Ἑλληνικόν, καὶ οὗτοι, ἐπεὶ εὐθέως ᾔσθοντο τὸ πρᾶγμα, ἀποχωρήσαντες, ἐν τῇ μάχῃ διαπεσόντες ἀμελησάντων τῶν Βιθυνῶν. ταχὺ δὲ ταῦτα διαπραξάμενοι οἱ Βιθυνοὶ καὶ τοὺς σκηνοφύλακας τῶν Ὀδρυσῶν Θρᾳκῶν ἀποκτείναντες, ἀπολαβόντες πάντα…
Xenophon, Hellenica
-
…ὁρατὸν αὐτοῦ, τὸ σῶμα, καὶ ἐν ὁρατῷ κείμενον, ὃ δὴ νεκρὸν καλοῦμεν, ᾧ προσήκει διαλύεσθαι καὶ διαπίπτειν καὶ διαπνεῖσθαι, οὐκ εὐθὺς τούτων οὐδὲν πέπονθεν, ἀλλʼ ἐπιεικῶς συχνὸν ἐπιμένει χρόνον, ἐὰν μέν τις καὶ χαριέντως…
Plato, Phaedo
-
…. ἆρʼ οὖν ἀρκεῖ τοῦτο μόνον μαθεῖν ; Ἀρκεῖ, φησίν. Οὐκοῦν καὶ τῷ βουλομένῳ ἐν χρήσει νομίσματος μὴ διαπίπτειν ἀρκεῖ τοῦτο ἀκοῦσαι, διὰ τί τὰς μὲν δοκίμους δραχμὰς παραδέχῃ, τὰς δʼ ἀδοκίμους ἀποδοκιμάζεις ; Οὐκ ἀρκεῖ .…
Epictetus, Discourses
-
…, καὶ τὸ συκοφάντημα ὃ προειρήκει κατʼ ἐμοῦ πρὸς τοὺς συμπρέσβεις οὗτος, ὡς ἐσομένου πολέμου καὶ διαφορᾶς αἰτίου, διέπιπτεν αὐτῷ, ἐνταῦθα ἤδη καὶ παντελῶς ἐξιστάμενος αὑτοῦ καταφανὴς ἦν, ὥστε καὶ κληθέντων ἡμῶν ἐπὶ ξένια δεινῶς ἀσχημονεῖν .…
Aeschines, Speeches
-
…Εὐεργετίδας ἐς μὲν τὸ Λύκαιον σὺν τοῖς ἄλλοις Μεσσηνίοις καὶ αὐτὸς ἀπεχώρησεν · ἐκεῖθεν δέ, ὡς ἑώρα τὸ βούλευμα διαπεπτωκὸς τῷ Ἀριστομένει τὸ ἐς τὴν κατάληψιν τῆς Σπάρτης, ἀναπείσας τῶν Μεσσηνίων ὡς πεντήκοντα ἐπάνεισιν ἐπὶ τοὺς Λακεδαιμονίους ἐς τὴν…
Pausanias, Description of Greece
-
…Ἀκραίφνιόν ἐστιν ὁδὸς τὰ πλείω πεδιάς. εἶναι δὲ ἐξ ἀρχῆς τε μοῖραν τῆς Θηβαΐδος τὴν πόλιν φασὶ καὶ ὕστερον διαπεσόντας Θηβαίων ἐς αὐτὴν ἄνδρας εὕρισκον, ἡνίκα Ἀλέξανδρος ἐποίει τὰς Θήβας ἀναστάτους · ὑπὸ δὲ ἀσθενείας καὶ γήρως οὐδὲ ἐς…
Pausanias, Description of Greece
-
…χωρίον ἀφιείην ἄν. ὅπου γὰρ δίκας ἀτιμήτους φεύγω διότι τὸ ἐκ τῆς ὁδοῦ ῥέον ὕδωρ εἰς τὸ τούτου χωρίον διέπεσεν, τί πείσομαι πρὸς Διὸς ὑπὸ τῶν ἐκ τοῦ χωρίου τοὐμοῦ τοῦ ὕδατος εἰσπεσόντος βλαπτομένων ; ὅπου δὲ μήτʼ εἰς…
Demosthenes, Speeches
-
…ἐκπλήξεως τῶν βαρβάρων πρὸς Κτησιφῶντα μετὰ τοῦ πλήθους ἀναχωρεῖ. κἀκεῖνος μὲν ἐβασίλευεν ἤδη Πάρθοις, Βονώνης δʼ εἰς Ἀρμενίαν διαπίπτει, καὶ κατʼ ἀρχὰς μὲν ἐφίετο τῆς χώρας καὶ πρὸς Ῥωμαίους ἐπρέσβευεν. ὡς δʼ αὐτῷ Τιβέριος μὲν ἀπεῖπεν πρός…
Flavius Josephus, Antiquities of the Jews
-
…δὴ Ἀγησίλαον ἀνδρεῖον μὲν ἔξεστιν εἰπεῖν ἀναμφισβητήτως · οὐ μέντοι εἵλετό γε τὰ ἀσφαλέστατα. ἐξὸν γὰρ αὐτῷ παρέντι τοὺς διαπίπτοντας ἀκολουθοῦντι χειροῦσθαι τοὺς ὄπισθεν, οὐκ ἐποίησε τοῦτο, ἀλλʼ ἀντιμέτωπος συνέρραξε τοῖς Θηβαίοις · καὶ συμβαλόντες τὰς ἀσπίδας ἐωθοῦντο…
Xenophon, Hellenica
-
…, μετὰ δὲ ταῦτα πυνθανόμενος τὸν Φίλιππον ἐν τῇ Δύμῃ περὶ τὴν τῶν λαφύρων οἰκονομίαν διατρίβειν, ἔσπευσε πρὸς τοῦτον διαπεσεῖν. ὅθεν οἱ περὶ τὸν Ἄρατον, ἀκούσαντες τὸν Ἀμφίδαμον ἐκ τῆς Ἤλιδος ἐκπεπτωκότα παρεῖναι, γενόμενοι περιχαρεῖς διὰ τὸ…
Polybius, Histories