διαπικραίνομαι
διαπικραίνομαι, to be greatly embittered
διαπικραίνομαι, Pass.,
- to be greatly embittered, πρός τινα Plu. Cohib. 2.457a.
comportarse duramente
πρὸς γύναια
δια·πικραίνομαι [πῐ] (seul. prés. 3 pl. -αίνονται) être très amer, c. à d. très dur : πρός τινα, Plut. M. 457a, pour qqn.