διαπίνω
διαπίνω, to drink one against another, challenge at drinking
- drink one against another, Hdt. 5.18, 9.16, Pl. R. 420e; = προπίνειν, Epig. 8:—Med., δ. ἀνδράσι Hedyl. ap. Ath. 11.486c.
- II drink at intervals, Anaxandr. 57:—but Pass., to be swallowed at a draught, διαπινόμενοι Arist. Pr. 872b27.
1 seguir bebiendo después de la comida, reunirse para beber, beber en ronda, de donde tb. competir bebiendo
ὡς δὲ ἀπὸ δείπνου ἐγίνοντο, διαπίνοντες εἶπαν ... τάδε
οἴνῳ δὲ χρωμένους ἐπὶ πλέον καὶ διαπίνοντας
πρὸς τὸ πῦρ διαπίνοντάς τε καὶ εὐωχουμένους
ἡ διαπινομένη Καλλίστιον ἀνδράσι
Calistion, la que competía con los hombres en la bebida
• de ahí beber solamente, beber a palo seco en v. pas.
διὰ τί ὁ γλυκὺς καὶ ὁ ἄκρατος ... μεταξὺ διαπινόμενοι ἐν τοῖς πότοις νήφειν ποιοῦσιν
2 brindar Epig.8.
3 tr. beber
ἀμβροσίαν
• fig. en v. pas. ser absorbido o impregnado
τὸ ῥεῦμα ... ποικίλλει τὰς πέτρας ἐν πολλαῖς διαπινόμενον ταῖς τροπαῖς
- to drink one against another, challenge at drinking, Hdt., Plat.