διαρραγή
διαρραγή, tearing apart
Could not find διαρραγῇς in Logeion dictionaries.
διαρραγῇς feminine dative plural of διαρραγή
διαρραγῇς aorist passive subjunctive 2nd singular of διαρρήγνυμι
διαρρᾰγή, ἡ,
- tearing apart, ὀστέων Hp. Coac. 184.
medic. fractura
ὀστέων
διαρραγή, ῆς (ἡ) [ᾰγ] fracture, Hpc. 148d.
Étym. διαρρήγνυμι.
διαρραγή, ἡ, das Zerreißen, Hippocr.