δίαρμα
δίαρμα, passage by sea
- passage by sea, Plb. 10.8.2, Agathem. 3.13; crossing of a channel, Str. 4.5.2.
- II elevation of style, ὄγκος καὶ δ. Plu. Comp. Arist. Men. 2.853c, Longin. 12.1; δ. ψυχῆς λαβεῖν D.L. 9.7.
- III = κούφισμα, Hsch.
I
1 travesía, ruta
πελάγιον
τέτταρα δ' ἐστὶ διάρματα
para cruzar del continente a Britania
2 distancia
τὰ διάρματα δ' οὐκ εὐκρινῶς λέγεται
ἔστι δ' ἀπὸ Ῥόδου δ. εἰς Ἀλεξάνδρειαν ... τετρακισχιλίων που σταδίων
τοῦ δὲ στόματος ἔχει τὸ δ. σταδίους ͵α
II
1 fortificación, acción de fortificar c. gen.
Τύρου
2 fig. elevación del estilo
ὄγκος καὶ δ.
κεῖται τὸ μὲν ὕψος ἐν διάρματι
lo sublime reside en la elevaciónτῆς εὐχῆς
ψυχῆς
3 fig. alivio Hsch.
1) die Erhebung des Styls, Longin. 12.1 ; Plut., der es mit ὄγκος vrbdt, Ar. et Men. comp. 1 ; τῆς ψυχῆς, DL. 9.5.
2) das Ueberfahren, πελάγιον, Seereise, Pol. 10.8 ; Ueberfahrtsort, Strab. IV p. 199.