διαρραίω
διαρραίω, to dash in pieces, destroy
- dash in pieces, destroy, διαρραῖσαι μεμαῶτες Il. 2.473, etc.; οἶκον Od. 2.49:—Pass., c. fut. Med., to be destroyed, perish, τάχα δʼ ἄμμε διαρραίσεσθαι ὀΐω Il. 24.355; διαρραισθέντας εἰς Ἅιδου μολεῖν A. Pr. 238.
- II ῥωχμαὶ σάρκα διαρραίουσι dub. in Marc.Sid. 80.
1 destruir, destrozar c. ac.
στρατόν
με ... καὶ αὐτόν
οἶκον
νῆα
σε
πύργους
ῥωχμαὶ σάρκα διαρραίουσιν
πόλιν
χαλκείην θώμιγγα
διαρραίσσει δέ μοι ἦτορ
διαρραῖσαι μεμαῶτες
deseosos de destrucciónπτόρθου διαρραισθέντος
νῆα διαραισθεῖσαν ἀέλλαις
με διαρραισθεῖσαν ὀλέσθαι ... πέτρῃσιν
• en v. med. mismo sent.
μ' ... αὖραι ... βορέαι διαραίσονται
los vientos del norte me destruirán
2 en v. med.-pas., c. suj. de pers. perecer, morir
τάχα δ' ἄμμε διαρραίσεσθαι ὀΐω
creo que vamos a perecer al puntoἐξελυσάμην βροτοὺς τὸ μὴ διαρραισθέντας εἰς ᾍδου μολεῖν
libré a hombres de ir muertos al Hadesμή σφε κακῇ ὑπὸ κηρὶ διαρραισθέντας ἰδέσθαι
que no les vea muertos por una suerte funesta
[δια- 5.]
Fut. infin. pass. διαρραίσεσθαι Il. 24.355.
To dash in pieces, destroy, make an end of, bring to nought Il. 2.473, Il. 9.78, Il. 11.713, 733, Il. 17.727, Il. 24.355: Od. 1.251 = Od. 16.128, Od. 2.49, Od. 12.290.
- to dash in pieces, destroy, Hom.:— Pass., c. fut. mid., to be destroyed, perish, Il.; διαρραισθέντας Aesch.