διαρραχίζω
διαρραχίζω, carve
διαρρᾰχίζω,
- carve, Eub. 15.4 (Pass.).
cortar, trinchar en v. pas.
διερράχισται σεμνὰ δελφάκων κρέα
δια·ρραχίζω [ρᾰ] (seul. pf. pass. 3 sg. διερράχισται) couper en deux l’échine, ou selon la direction de l’échine, Eub. fr. 15, 4 Kock.
Étym. διά, ῥάχις.
διαρραχίζω, zerreißen, διερράχισται κρέα, Eubul. bei Ath. XIV.642e.