διασείω
διασείω, to shake violently
- shake violently, Hp. Morb. 1.6, dub. in Arist. Ath. 64.2; τι εἰς ἀταξίαν Pl. Ti. 85e, cf. 88a; τὴν κεφαλήν Plu. Def.orac. 2.435c: c. dat., δ. τοῖν χεροῖν Aeschin. Socr. 50; δ. τῇ οὐρᾷ to keep wagging the tail, X. Cyn. 6.15:—Med., shake people off, shake oneself free, D.H. 1.56.
- 2 confound, throw into confusion, τὰ τῶν Ἀθηναίων φρονήματα Hdt. 6.109; τοὺς ἀκούοντας Plb. 18.45.2; intimidate, oppress, Id. 10.26.4, cf. OGI 519.14 (Pass.); browbeat, PTaur. 1viii13 (ii B.C.); extort money by intimidation from a person, PPar. 15.37 (ii B.C.), Ev.Luc. 3.14, etc.: c. gen., PTeb. 41.10 (ii B.C.):—Pass., POxy. 284.5 (i A. D.).
- 3 of political affairs, throw into confusion, Plu. Cic. 10.
- 4 stir up, in Pass., Dam. Pr. 29.
- 5 sound, take the measure of, Plu. Gen.Socr. 2.580d, QConv. 704d.
I tr.
1 c. ac. de n. concr. sacudir con brío o violencia, agitar, hacer temblar
τὰς ἶνας
τὰς οὐράς
τὰ δ' ἱμάτια
τὰ τείχη ... τοῖς κριοῖς
τὸ ἀγγεῖον
τὴν κεφαλήν
τὸ γόμφωμα
ἄνεμος ... τὰς ἀμπέλους
ἐμαυτόν
ὅκως τὸ κλύσμα διασείηται
τῶν τειχέων καὶ τῶν πύργων διασεισθέντων
τάφον ... ὑπὸ κεραυνοῦ διασεῖσθαι
τοῖς φορείοις ἀτρέμα διασεισθέντες
• en v. med. mismo sent.
ἵπποι ... τὰ μὲν χαλινὰ διεσείοντο
διασεισάμενόν τε τὴν ... χαίτην
2 fig. c. ac. de pers. o abstr. sacudir, conmover, confundir
τὰ Ἀθηναίων φρονήματα
μικρὰ πρόφασις ... αὐτὰ διέσεισε
τὴν στάσιν τοῦ γενετοῦ καὶ φθαρτοῦ
τὰ παρόντα
τὰς συντάξεις
τὸ συμπόσιον
σε
σοι διασέσεισμαι
me has llenado de confusión
3 c. ac. de pers. intimidar
τοὺς υἱεῖς ... ἐπὶ προφάσεσιν ἀλόγοις
ἡμᾶς
τὸν Εὐθύφρονα μετὰ παιδιᾶς
ἀνθρώπους
• en v. pas. dejarse intimidar
ὑπὸ μηδενὸς διασεισθέντες τῶν ὑπαρχόντων
πόσοι διεσείσθησαν παρ' αὐτῶν ... ἵνα μὴ ...
• extorsionar frec. ref. a abusos de funcionarios
μηδένα διασείσητε μηδὲ συκοφαντήσητε
τοὺς ἀντιδίκους
ἡμᾶς
διέσεισέν με ἀργύριον
διεσείσθην ὑπὸ Δάμιτος γενομένου πράκτορος
II intr.
1 hacer movimientos c. dat.
τοῖν χεροῖν
2 medic. practicar la sucusión
μηδὲ πύον διασείοντα γινώσκειν
3 en v. med. sacudirse de una atadura, liberarse c. gen.
καταρχομένων αὐτῆς τῶν θυτήρων
• fig. agitarse
νοήσεως ἴχνος τι ἐν ἡμῖν
Strong 1286
to shake violently; metaph., to intimidate: Lk 3:14.†
- 1to shake violently, τι Plat., δ.τῇ οὐρᾷ to wag with the tail, i. e. to keep wagging the tail, Xen.
- 2to confound, throw into confusion, Hdt.
- 3to extort money from a person, NTest.