διφρεία
διφρεία, chariot-driving
διφρ-εία, ἡ,
- chariot-driving, X. Cyr. 6.1.27, Procl. H. 1.11 (pl.), Lib. Decl. 12.14; δ. ἁρμάτων, ἵππων, Arr. Tact. 19.4.
uso o conducción del carro
τὴν μὲν Τρωικὴν διφρείαν ... κατέλυσε
abolió el tipo troyano de conducción del carroΦαέθοντος δ.
ἀστέρων διφρεῖαι
διφρεία, ας (ἡ) conduite d’un char ou transport sur un char, Xén. Cyr. 6, 1, 16 ; Syn. 58b ; Lib. 89d, 348b.
Étym. διφρεύω.
διφρεία, ἡ, das Fahren mit dem Wagen, Xen. Cyr. 6.1.27 u. Sp.
διφρεία, ἡ,
διφρεύω
- chariot-driving, Xen.