δυσεκπόρευτος
δυσεκπόρευτος, hard to get out of
Could not find δυσεκπόρευτον in Logeion dictionaries.
δυσεκπόρευτον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of δυσεκπόρευτος
δῠσεκ-πόρευτος, ον,
- hard to get out of, πύλαι Ph. Bel. 79.25; τέλμα J. AJ 13.2.4.
del que es difícil salir
πύλαι
τέλμα βαθύ
δυσ·εκπόρευτος, ος, ον [ῠ] d’où l’on sort difficilement, Jos. A.J. 13, 2, 4 ; Phil. byz. Bel. 79, 25.
Étym. δ. ἐκπορεύω.
δυσεκπόρευτος, wo schwer herauszukommen ist, Jos.