About Report a problem

Menu

δυσέλπιστος

δυσέλπιστος, despondent; unhoped for

δῠσέλπ-ιστος, ον,
  • = δύσελπις, Lyr.Adesp. 138, Epicur. Fr. 470, Plu. Fab. 17. Adv. δυσελπίστως, ἔχειν Plb. 1.87.1.
    • II unhoped for, ἐκ δυσελπίστων unexpectedly, X. Cyr. 6.1.47, cf. Vett.Val. 124.25.

Saved

Recent