δυσομίλητος
δυσομίλητος, hard to live with
δῠσομίλ-ητος [ῑ], ον,
- hard to live with, σκαιὸς καὶ δ. Hierocl. p.59 A.; δ. παροικοῦσα πόλις ἐχθρά D.Chr. 40.27.
de difícil convivencia o trato de pers.
σκαιὸς καὶ δ.
• insociable
δυσ·ομίλητος, ος, ον [ῠῑ] d’un commerce difficile, Hiérocl. (Stob. Fl. 84, 15).
Étym. δ. ὁμιλέω.
δυσομίλητος, schwer umgänglich, Hierocl. Stob. Flor. 84.15.