δυσόμιλος
δυσόμιλος, hard to live with, bringing evil in one’s company
δῠσόμιλ-ος, ον,
- hard to live with, Plu. Demetr. 42.
- II bringing evil in oneʼs company, Ἐρινύς A. Ag. 746 (lyr.).
de difícil convivencia o trato Dam.Fr.261
• neutr. subst.
τὸ δ.
• fig. de funesto trato
Ἐρινύς
δυσ·όμιλος, ος, ον [ῠῑ]
1 dont le commerce est funeste, Eschl. Ag. 746 ||
2 d’un commerce difficile, Plut. Demetr. 42.
Étym. δ. ὅμιλος.
1. moeilijk mee om te gaan;
2. gevaarlijk om mee om te gaan.
δυσόμιλος, [ῑ], = δυσομίλητος ; Plut. Dem. 42 ; Ἐρινύς Aesch. Ag. 726, deren Gemeinschaft Unheil bringt.
δυσόμιλος
δυσ-όμῑλος, ον
- hard to live with, bringing evil in oneʼs company, Aesch.