δυσόρατος
δυσόρατος, hard to see
δῠσ-όρᾱτος, ον,
- hard to see, X. Cyr. 1.6.40, Ph. 1.570; διʼ ὑπερβολὰν λαμπρότᾱτος δ. Ecphant. ap. Stob. 4.7.64; τὰ δυσόρατα dark corners, X. Eq.Mag. 4.18.
- II ill to look on, horrible, App. Hisp. 97.
1 difícil de ver, poco visible
δίκτυα
σπέρματα
ἡνίοχος
δι' ὑπερβολὰν λαμπρότατος δυσοράτω
de la naturaleza del poder
• neutr. plu. subst.
τὰ δυσόρατα
lugares sin visibilidad
2 desagradable de ver, horrible
δυσόρατοί τε καὶ ἀλλόκοτοι πάμπαν ὀφθῆναι
de los supervivientes de Numancia
δυσ·όρατος, ος, ον [ῠᾱ]
1 difficile à voir, Xén. Cyr. 1, 6, 40 ||
2 pénible à voir, App. Iber. 97.
Étym. δ. ὁράω.
δυσόρατος, [ᾱ], = δύσοπτος ; δίκτυα Xen. Cyr. 1.6.40 ; übel anzusehen, gräulich, App. Hisp. 97.
δυσόρατος
δυσ-όρᾱτος, ον
- hard to see, Xen.