δύσοσμος
δύσοσμος, ill-smelling, stinking
- ill-smelling, ἐν δυσοδμοτάτῳ [τόπῳ] γινόμενον εὐωδέστατόν ἐστι Hdt. 3.112; ὀσμή Arist. Pr. 908b29 (Comp.).
- II bad for scent, in hunting, οἱ ὄμβροι τὴν γῆν ποιοῦσι δύσοσμον X. Cyn. 5.3.
- III Act., having a bad nose, Arist. Insomn. 459b22.
- IV δύσοσμον, τό, = σκόρδιον, Ps.-Dsc. 3.111.
I
1 que huele mal, hediondo, fétido
κονύζη ἡ δ.
coniza de olor penetranteὀσμὴ τοῦ πνεύματος
θῆρες
ὕδωρ
ἡ σκαμμωνία
• neutr. plu. subst.
τὰ δύσοδμα
los malos olores
2 difícil de olfatear e.e. malo para el rastreo en la caza
οἱ ὄμβροι ... τὴν γῆν ποιοῦσι δύσοσμον
3 que pierde el olfato
(γίνονται) ἀπὸ τῶν ἰσχυρῶν ὀσμῶν δύσοσμοι
II bot. τὸ δ. escordio, Teucrium scordium L., Ps.Dsc.3.111.
III adv. -ως: δ. ἔχειν oler mal Eust.1294.45.
2) schwer auszuwittern, ἴχνη Poll. 5.12 ; die Witterung erschwerend, Xen. Cyn. 5.3.
3) schwer riechend, Arist. insomn. 2.
- Iill-smelling, stinking, Hdt.
- IIbad for scent, in hunting, Xen.