δύσορμος
δύσορμος, with bad anchorage
δῠσ-ορμος, ον,
- with bad anchorage, νῆσος . . δ. ναυσί A. Pers. 448; also τὰ δ. rough ground, where one can scarce get footing, X. Cyn. 10.7.
- II Act., πνοαὶ δ. that detained the fleet in harbour or that kept it from reaching harbour, foul winds, A. Ag. 193 (lyr.).
1 de difícil anclaje, donde es difícil fondear
νῆσος ... δ. ναυσίν
αἰγιαλός
χωρία
πολισμάτια
χώρα
ἀκτή
• de difícil anclaje, difícil de sujetar al suelo
ἐμφράττειν τῇ ὕλῃ καὶ τὰ δύσορμα
2 que impide fondear
πνοαί
δύσ·ορμος, ος, ον [ῠ]
1 où il est difficile d’aborder (île, côte) Eschl. Pers. 448 ; Plut. Fab. 6 ; p. ext. où il est difficile de se diriger, Xén. Cyn. 10, 7 ||
2 qui rend le mouillage périlleux, Eschl. Ag. 194.
Étym. δ. ὅρμος.
δύσορμος, schlecht zum Anlanden ; νῆσος δ. ναυσίν Aesch. Pers. 440 ; αἰγιαλός Plut. Fab. 6 ; λιμήν B.A. 13. Auch πνοαί im Hafen zurückhaltende Winde, Aesch. Ag. 186. Uebertr., τὰ δύσορμα, unwegsame Stellen, wo man nicht gut fußen kann, Xen. Cyn. 10.7.
δύσορμος
δύσ-ορμος, ον
- Iwith bad anchorage, Aesch.:— τὰ δύσορμα rough ground, where one can scarce get footing, Xen.
- IIact., πνοαὶ δ. that detained the fleet in harbour, Aesch.