δυσπείθεια
δυσπείθεια, indiscipline, disobedience
Could not find δυσπείθειαν in Logeion dictionaries.
δυσπείθειαν Noun: feminine accusative singular of δυσπείθεια
δυσπείθ-εια, ἡ,
- indiscipline, disobedience, App. BC 1.48.
desobediencia
ὠνείδισε ... αὐτοῖς τὴν ἀτολμίαν καὶ δυσπείθειαν
en la batallaἀξίαν τῆς δυσπειθείας τὴν πανωλεθρίαν ὑπέμεινεν
del pueblo de Israel
δυσπείθεια, ας (ἡ) désobéissance, insubordination, App. Civ. 1, 48.
Étym. δυσπειθής.
δυσπείθεια, ἡ, Ungehorsam, App. B.C. 1.48.