δύσνοος
δύσνοος, δύσνους, ill-disposed, disaffected
Could not find δύσνουν in Logeion dictionaries.
δύσνουν Adjective: masculine accusative singular, Adjective: neuter nominative singular, Adjective: feminine accusative singular, Adjective: neuter accusative singular of δύσνοος
- ill-affected, disaffected, τινί S. Ant. 212; τῇ πόλει Th. 2.60; πρὸς τὰ πράγματα X. HG 2.1.2: abs., E. IT 350, Plu. Apophth.reg. 2.176b. Adv. δύσνως Poll. 2.230.
I
1 que tiene animadversión c. dat.
τῇδε ... πόλει
ἀνθρώποις
τοῖς ἡμετέροις πράγμασι
πρὸς τὰ πράγματα
• hostil, enemigo
δύσνουν με λήψεσθε
οὔτε ἄπιστοι οὔτε δύσνοι οἱ ἀκουσόμενοι
οὐδέν τι δύσνουν ... ἐμφήνας
• neutr. subst. τὸ δ. malevolencia Philostr.VA 5.36.
2 estúpido
δ. καὶ ἰδιώτης καὶ δύσμορφος
II adv. δυσνόως con mala voluntad o disposición
δ. ἔχειν ... πρὸς Ἀθηναίους
- ill-affected, disaffected, τινι Soph., Eur., etc.