εὐπρόσωπος
εὐπρόσωπος, fair of face
Could not find εὐπροσωπότατον in Logeion dictionaries.
εὐπροσωπότατον masculine accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative, neuter accusative singular superlative of εὐπρόσωπος
εὐπρόσωπος, ον,
- fair of face, Cratin. 304, Anaxandr. 9.5; μειράκιον Ar. Pl. 976, cf. Ra. 412 (lyr.), X. Mem. 1.3.10 (Sup.); with glad countenance, S. Aj. 1009; comice, λοπάς Eub. 44.1.
- 2 metaph., fair in outward show, specious, ὑπεκρίναντο . . εὐπρόσωπα Hdt. 7.168; οὐκ εὐ. φροιμίοις E. Ph. 1336; λόγους εὐ. καὶ μύθους D. 18.149; εὐ. ἡ τοιαύτη νομοθεσία Arist. Pol. 1263b15: Comp., Aristid. 1.429J. Adv. -πως Philostr. VS 1.18.4, Aristaenet. 1.9, Jul. Or. 7.224b.
- 3 perh. possessing legal personality, Antig. ap. Plu. Cohib. 2.458f (with pun on signf. 1).
εὐ·πρόσωπος, ος, ον :
1 au beau visage, Ar. Pl. 976, etc. ; Xén. Mem. 1, 3, 10 ; Plat. Charm. 154d ||
2 au visage riant, Soph. Aj. 1009 ||
3 spécieux, Hdt. 7, 168 ; Eur. Ph. 1336 ; Dém. 277, 6 ; Arstt. Pol. 2, 5, 11.
Étym. εὖ, πρόσωπον.
1. met vriendelijk gezicht:
2. schoonschijnend:
εὐπρόσωπος, mit schönem Angesicht, μειράκιον Ar. Plut. 976, öfter ; Plat. Charm. 154d u. A.; mit heiterem Gesicht, Soph. Aj. 488. Uebertr., οὐκ εὐπροσώποις φροιμίοις ἄρχει λόγου Eur. Phoen. 1336 ; ὑπεκρίναντο οὕτω εὐπρόσωπα, so Scheinbares, so schöne Worte, wie λόγοι Dem. 18.149 ; Sp. Vgl. εὐπρεπής.
• Adv. εὐπροσώπως , Sp., wie Aristaen. 1.9.
• Adv. εὐπροσώπως , Sp., wie Aristaen. 1.9.
εὐπρόσωπος
εὐ-πρόσωπος, ον
πρόσωπον
- 1fair of face, Ar., Xen.: with glad countenance, Soph.
- 2metaph. fair in outward show, specious, Hdt., Eur., etc.