εὐπρόσωπος
εὐπρόσωπος, fair of face
Could not find εὐπροσώπου in Logeion dictionaries.
εὐπροσώπου masculine genitive singular, feminine genitive singular, neuter genitive singular of εὐπρόσωπος
εὐπρόσωπος, ον,
- fair of face, Cratin. 304, Anaxandr. 9.5; μειράκιον Ar. Pl. 976, cf. Ra. 412 (lyr.), X. Mem. 1.3.10 (Sup.); with glad countenance, S. Aj. 1009; comice, λοπάς Eub. 44.1.
- 2 metaph., fair in outward show, specious, ὑπεκρίναντο . . εὐπρόσωπα Hdt. 7.168; οὐκ εὐ. φροιμίοις E. Ph. 1336; λόγους εὐ. καὶ μύθους D. 18.149; εὐ. ἡ τοιαύτη νομοθεσία Arist. Pol. 1263b15: Comp., Aristid. 1.429J. Adv. -πως Philostr. VS 1.18.4, Aristaenet. 1.9, Jul. Or. 7.224b.
- 3 perh. possessing legal personality, Antig. ap. Plu. Cohib. 2.458f (with pun on signf. 1).
εὐ·πρόσωπος, ος, ον :
1 au beau visage, Ar. Pl. 976, etc. ; Xén. Mem. 1, 3, 10 ; Plat. Charm. 154d ||
2 au visage riant, Soph. Aj. 1009 ||
3 spécieux, Hdt. 7, 168 ; Eur. Ph. 1336 ; Dém. 277, 6 ; Arstt. Pol. 2, 5, 11.
Étym. εὖ, πρόσωπον.
1. met vriendelijk gezicht:
2. schoonschijnend:
εὐπρόσωπος, mit schönem Angesicht, μειράκιον Ar. Plut. 976, öfter ; Plat. Charm. 154d u. A.; mit heiterem Gesicht, Soph. Aj. 488. Uebertr., οὐκ εὐπροσώποις φροιμίοις ἄρχει λόγου Eur. Phoen. 1336 ; ὑπεκρίναντο οὕτω εὐπρόσωπα, so Scheinbares, so schöne Worte, wie λόγοι Dem. 18.149 ; Sp. Vgl. εὐπρεπής.
• Adv. εὐπροσώπως , Sp., wie Aristaen. 1.9.
• Adv. εὐπροσώπως , Sp., wie Aristaen. 1.9.
εὐπρόσωπος
εὐ-πρόσωπος, ον
πρόσωπον
- 1fair of face, Ar., Xen.: with glad countenance, Soph.
- 2metaph. fair in outward show, specious, Hdt., Eur., etc.