εὐπρόσωπος
εὐπρόσωπος, fair of face
Could not find εὐπρόσωπον in Logeion dictionaries.
εὐπρόσωπον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of εὐπρόσωπος
εὐπρόσωπος, ον,
- fair of face, Cratin. 304, Anaxandr. 9.5; μειράκιον Ar. Pl. 976, cf. Ra. 412 (lyr.), X. Mem. 1.3.10 (Sup.); with glad countenance, S. Aj. 1009; comice, λοπάς Eub. 44.1.
- 2 metaph., fair in outward show, specious, ὑπεκρίναντο . . εὐπρόσωπα Hdt. 7.168; οὐκ εὐ. φροιμίοις E. Ph. 1336; λόγους εὐ. καὶ μύθους D. 18.149; εὐ. ἡ τοιαύτη νομοθεσία Arist. Pol. 1263b15: Comp., Aristid. 1.429J. Adv. -πως Philostr. VS 1.18.4, Aristaenet. 1.9, Jul. Or. 7.224b.
- 3 perh. possessing legal personality, Antig. ap. Plu. Cohib. 2.458f (with pun on signf. 1).
εὐ·πρόσωπος, ος, ον :
1 au beau visage, Ar. Pl. 976, etc. ; Xén. Mem. 1, 3, 10 ; Plat. Charm. 154d ||
2 au visage riant, Soph. Aj. 1009 ||
3 spécieux, Hdt. 7, 168 ; Eur. Ph. 1336 ; Dém. 277, 6 ; Arstt. Pol. 2, 5, 11.
Étym. εὖ, πρόσωπον.
1. met vriendelijk gezicht:
2. schoonschijnend:
εὐπρόσωπος, mit schönem Angesicht, μειράκιον Ar. Plut. 976, öfter ; Plat. Charm. 154d u. A.; mit heiterem Gesicht, Soph. Aj. 488. Uebertr., οὐκ εὐπροσώποις φροιμίοις ἄρχει λόγου Eur. Phoen. 1336 ; ὑπεκρίναντο οὕτω εὐπρόσωπα, so Scheinbares, so schöne Worte, wie λόγοι Dem. 18.149 ; Sp. Vgl. εὐπρεπής.
• Adv. εὐπροσώπως , Sp., wie Aristaen. 1.9.
• Adv. εὐπροσώπως , Sp., wie Aristaen. 1.9.
εὐπρόσωπος
εὐ-πρόσωπος, ον
πρόσωπον
- 1fair of face, Ar., Xen.: with glad countenance, Soph.
- 2metaph. fair in outward show, specious, Hdt., Eur., etc.