εὐστοχέω
εὐστοχέω, hit the mark, succeed
Could not find εὐστοχούντων in Logeion dictionaries.
εὐστοχούντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of εὐστοχέω
εὐστοχ-έω, pf. inf. εὐστοχηκέναι D.S. 2.31:—
- hit the mark, succeed, opp. ἁμαρτάνω, Plb. 1.14.7, etc.: c. gen., εὐ. πάσης περιστάσεως, τῶν καιρῶν, τῆς ἐλπίδος, to hit them exactly, Id. 2.45.5, 28.3.6, 32.3.10; τῆς εἰσβολῆς τοῦ λιμένος Str. 17.1.6; περί τι Id. 5.3.8: c. acc., θηρίον Apollod. 1.7.4: abs., Plb. 9.12.1; ἐν ἅπασιν J. BJ 1.15.1; guess aright, Plu. QConv. 2.617d:—Pass., impers., Antyll. ap. Orib. 44.23.44; εὐστοχηθεῖσα χάρις blessing seasonably granted, J. AJ 15.9.2.
εὐστοχέω-ῶ, bien viser, atteindre le but, Luc. Cal. 14 ; Pol. 1, 14, 7 ; d’où atteindre, en gén., avec le gén. Pol. 2, 45, 5 ; 28, 3, 6 ; 32, 7, 10 ; Str. 791 ; avec l’acc. Apd. 1, 7, 4 ; fig. raisonner ou deviner juste, Plut. M. 617d.
Étym. εὔστοχος.
εὐστοχέω, das Ziel glücklich treffen, Luc. cal. non tem. cred. 14 ; Ggstz ἁμαρτάνειν, Pol. 1.14.7 ; DS. 2.31 ; πάσης περιστάσεως, sich in alle Umstände leicht zu schicken, sie zu benutzen wissen, Pol. 2.45.5 ; τῶν παρεστώτων καιρῶν 28.3.6 ; ἐλπίδος 32.7.10 ; τῆς εἰσβολῆς τοῦ λιμένος Strab. XVII.791 ; – erraten, Plut. Symp. 1.2.4.