εὑρετικός
εὑρετικός, inventive, ingenious
Could not find εὑρετικώτερον in Logeion dictionaries.
εὑρετικώτερον masculine accusative singular comparative, neuter nominative singular comparative, neuter vocative singular comparative, neuter accusative singular comparative of εὑρετικός
εὑρετ-ικός, ή, όν,
- inventive, ingenious, Pl. Smp. 209a: Comp. in Id. Plt. 286e, 287a; ἰατρός Gal. 7.212: Comp., Procl. in Alc. p.177 C.; εὑρετικὸν εἶναί φασι τὴν ἐρημίαν Men. 39: c. gen., λόγων D.H. Lys. 15; also, able to make discoveries from . ., οὗ ἔμαθεν Pl. R. 455b, cf. Andronic.Rhod. p. 578 M.
- II concerned with inquiry or discovery, λόγος, opp. ἀποδεικτικός, Gal. 4.650.
εὑρετικός, ή, όν, inventif : τινος, Plat. Rsp. 455b ; πρός τι, DS. 3, 69, en qqe ch. ||
Cp. -ώτερος, Plat. Pol. 286e, 287a.
Étym. εὑρετός.
εὑρετικός, erfinderisch ; Plat. Symp. 209a ; τὸν ἀκούσαντα εὑρετικώτερον ἀπεργάζεσθαι Polit. 286e ; τῆς δηλώσεως 287a ; πρὸς πᾶν τὸ χρήσιμον DS. 3.69.
εὑρετικός, ή, όν
εὑρεῖν
- inventive, ingenious, Plat.