εὐρείτης

εὐρείτης, v. ἐϋρρείτης.

εὐρείτης, ep. ἐϋρρείτης, ὁ, schön fließend, Il. 6.34, Od. 14.257 ; Σιμόεις Eur. Tr. 809 ; οἶνος Philox. Ath. II.35d.