εὑρετέος
εὑρετέος, to be discovered, found out
εὑρετ-έος, α, ον,
- to be discovered, found out, Th. 3.45.
εὑρετέος, α, ον, vb. d’εὑρίσκω, Thc. 3, 45.
εὑρετέος, α, ον
verb. adj. of εὑρίσκω,
- to be discovered, found out, Thuc.