εὑρέτις

εὑρέτ-ις (parox.), ιδος,

• fem. of εὑρετής, S. Fr. 101 (v.l. εὑρετής), Secund. Sent. 10 (v.l. εὑρετής); acc. εὑρέτιν D.S. 1.25 (this form determines the accent; for the acc. of εὑρετίς would be εὑρετίδα).

εὑρέτις, ιδος, ἡ, fem. zu εὑρετής, die Erfinderin, Soph. frg. 88 ; Antip.Sid. 35 (Plan. 220); der acc. εὑρέτιν, DS. 1.25, spricht gegen die Akzentuation εὑρετίς, die dem masc. analog wäre.