θρέομαι
θρέομαι, to cry aloud, shriek forth
θρέομαι, only in pres.,
- cry aloud, shriek, always of women, θρέομαι φοβερὰ μεγάλʼ ἄχη A. Th. 78; elsewh. only in part., μινυρὰ θρεομένας Id. Ag. 1165; πάθεα μέλεα θρεομένα Id. Supp. 112, cf. E. Hipp. 363; αὐτὴ θρεομένη σαυτῇ κακά Id. Med. 51 (trim., elsewh. lyr.).—Act. only in Hsch. (I.-E. dhreu-, cf. θρο-έω, θρῦ-λος.)
θρέομαι (p. contr. poét. θρεῦμαι)
1 pousser de grands cris, Eschl. Ag. 1165 ||
2 tr. se lamenter sur, acc. Eschl. Suppl. 110, Sept. 78 ; Eur. Med. 51.
Étym. p. *θρέϝομαι p.-ê. de la R. indo-europ. *dhreu-, cf. θρόος.
θρέομαι,
- Dep., to cry aloud, shriek forth, Aesch., Eur. only in pres.