θρεπτικός
θρεπτικός, promoting growth
θρεπ-τικός, ή, όν,
- able to feed or rear, τινος Pl. Plt. 267b, cf. 276b, 276c; nourishing, -ώτερα μῆλα Diph.Siph. ap. Ath. 3.82f; -ώτατος οἶνος Mnesith.ib. 1.32d.
- II of or promoting growth, ἡ δύναμις τῆς ψυχῆς θ. καὶ γεννητική Arist. de An. 416a19; ἡ θ. ψυχή ib. 415a23; τὸ θ. the principle of growth, Id. EN 1102b11; ἡ θ. καὶ αὐξητικὴ ζωή ib. 1098a1; opp. φθαρτικός, Polystr. p.23 W. Adv. -κῶς Porph. Gaur. 1.1.
- III causing to heal up, ἑλκῶν Dsc. 1.43.
θρεπτικός, ή, όν :
1 propre à nourrir ou à faire croître, gén. Plat. Pol. 267b ; Com. (v. ci-dessous) ||
2 qui concerne la nourriture ou la croissance : ἡ θρεπτικὴ δύναμις, Arstt. An. 2, 4, 14, ou τὸ θρεπτικόν, Arstt. Nic. 1, 13, 14, la force ou le principe de croissance ||
Cp. -ώτερος, Diph. siphn. (Ath. 82f) ; sup. -ώτατος, Mnésith. (Ath. 32d).
Étym. θρεπτός.
θρεπτικός, zum Ernähren geschickt, dasselbe betreffend ; τέχνη Plat. Polit. 267b, ζωή Arist. Eth. 1.7.12 ; Sp. θρεπτικώτερος, -τατος, Ath. I.32d, III.82f.
θρεπτικός, ή, όν
τρέφω
- promoting growth, Arist.; τὸ θρεπτικόν the principle of growth, Arist.