θραύω

θραύω, Ep. impf. θραύεσκον Orph. L. 140: fut. -σω Ar. Av. 466: aor. 1 ἔθραυσα S. El. 745, E. HF 779 (lyr.):—Pass., fut. θραυσθήσομαι Gal. 10.624: aor. ἐθραύσθην (v. infr.), (κατ-) Pl. Ti. 56e: pf. τέθραυσμαι Thphr. Sens. 11, (συν-) X. Ages. 2.14, (παρα-) Pl. Lg. 757e (v.l. -τεθραυμένον):—

• break in pieces, shatter, Simon. 57, A. Pers. 196, 416, Tim. Pers. 99, etc.; θ. σάρκας E. Hipp. 1239:—Pass., θραυομένης τῆς πέτρης flying into pieces, Hdt. 1.174; σίδηρον θραυσθέντα καὶ ῥαγέντα S. Ant. 476; πτερὰ θραύονται have their wings broken, Pl. Phdr. 248b.
• • II metaph., break down, enfeeble, μὴ θραύσαι (-σοι codd.) χρόνος ὄλβον Pi. O. 6.97, cf. E. HF 779 (lyr.); διάτορον σφραγῖδα θ. στόματος Tim. Pers. 160; ἔπος . ., ὅ τι τὴν τούτων θραύσει ψυχήν Ar. Av. 466; θ. τὴν δύναμιν Plu. Alc. 23; ἐλπίδα, etc., Hdn. 3.2.2, etc.; θ. τι τῶν ἐκ χρόνου φυλασσομένων δικαίων Supp.Epigr. 1.329.45 (Istrus, i A.D.), cf. Onos. 32.10:—Pass., πόθος θραυσθείς Asp. ap. Ath. 5.219e; θραυόμενος τὸν λογισμόν, Lat. animo fractus, Plu. Ant. 17; θραυσθῆναι ἐπί τινα to be grieved for . ., LXX 1 Ki. 20.34.—Rare in Att. Prose.

θραύω, perf. u. aor. pass. τέθραυσμαι, ἐθραύσθην, zerbrechen, zerschmettern ; θραυομένης τῆς πέτρης Her. 1.174 ; ζυγόν, τὸν κωπήρη στόλον, Aesch. Pers. 192, 408 ; ξύλον, ἄξονος μέσας χνόας, Soph. Phil. 294, El. 735, der θραυσθέντα καὶ ῥαγέντα σίδηρον vrbdt, Ant. 472 ; σκάφος, auch σάρκα, Eur. Hel. 1560, Hippol. 1237 ; θραυσθέντες δίφροι Suppl. 713 ; auch in Prosa, bes. Sp.; – übertr., χρόνος ὄλβον Pind. Ol. 6.97 ; vgl. Eur. Herc.Fur. 780 ; ἔπος θραύσει ψυχήν Ar. Av. 464, Schol. πραϋνεῖ ; in sp. Prosa, δύναμιν, ἐλπίδα u. ä., Plut. Alc. 23, Hdn. 3.2.4 ; θραυόμενος τὸν λογισμόν entgeggstzt dem ἐρρωμένος, animo fractus, Plut. Ant. 17.

[θραύω,

• 1shatter μὴ θραύσοι χρόνος ὄλβον ἐφέρπων (codd.: θράσσοι e Σ Boeckh) O. 6.97]

θραύω

• • Ito break in pieces, shatter, shiver, Hdt., Aesch., Eur.:—Pass. to fly into pieces, Hdt.
  • IImetaph., like Lat. frangere, = θρύπτω, to break down, enfeeble, Pind., Eur., etc.