κῆδος
κῆδος, care for
Could not find κήδεϊ in Logeion dictionaries.
κήδεϊ Noun: neuter dative singular of κῆδος
- care about, c. gen., τῶν ἄλλων οὐ κῆδος the others do not matter, Od. 22.254.
- 2 anxiety, grief, Il. 13.464, al. (v. infr. II): mostly in pl., troubles, Ἀργείοισι πολύστονα κήδεʼ ἐφῆκεν Il. 1.445; Τρώεσσι δὲ κήδεʼ ἐφῆπται ἐκ Διός 2.69; ὅσʼ ἐμῷ ἔνι κ. θυμῷ 18.53, cf. Od. 4.108; ὁππόσα κήδεʼ ἀνέτλης 14.47.
- b esp. for the dead, funeral rites, mourning, πατέρι δὲ γόον καὶ κήδεα λυγρὰ λεῖπʼ Il. 5.156, etc.; θάνατος καὶ κ. 4.270; κήδεʼ ἐμῶν ἑτάρων mourning for them, 22.272; κ. στονόεντα Archil. 9, cf. A. Ch. 469 (lyr.), Plu. Sol. 12, etc.: sg., κᾶδος φθιμένου θήκασθαι Pi. P. 4.112, cf. N. 1.54; ἅμα κήδεϊ when there is a death in the family, Hdt. 2.36; ἐς τὸ κ. ἰέναι to attend the funeral, Id. 6.58, cf. SIG 1218.18 (Iulis, v B.C.); ἐπὶ τὸ κ. ἀφικέσθαι Isoc. 19.31; θυραῖον κ. ἐς τάφον φέρειν E. Alc. 828; ὅταν οἰκεῖον . . κ. γένηται Pl. R. 605d; εἰς τὰ κήδη . . οἱ συγγενεῖς ἀπαντῶσι attend at funerals, Arist. EN 1165a20.
- 3 object of care, Ἰλίῳ κ. ὀρθώνυμον, of Helen, with a play on signf. II, A. Ag. 699 (lyr.).
- II connexion by marriage, Hdt. 7.189; κ. ἐγγενές A. Supp. 331; κ. Ἀδράστου λαβών, i.e. having married his daughter, E. Ph. 77, cf. S. OC 379; κατʼ ἐπιγαμίαν τῷ ἀσκητῇ κ. συνάπτειν Ph. 1.553; τὸ κ. ξυνάψασθαι τῆς θυγατρός contract the marriage for oneʼs own daughter, Th. 2.29; so some wrongly explain Il. 13.464, cf. 15.245, 16.516 (v. supr. Ι.2a).
1. zorg, bezorgdheid, ook met gen.:
2. verdriet, kwellende gedachte, vaak plur.:
3. rouw:
4. verwantschap door huwelijk:
1) Kummer, Betrübnis, Trauer ; ὃς νῦν Ἀργείοισι πολύστονα κήδεʼ ἐφῆκεν Il. 1.445, wie πολύστονα κήδεʼ ἀνέτλης Od. 14.47 ; Τρώεσσι δὲ κήδεʼ ἐφῆπται ἐκ Διός Il. 2.69, τῶν ἄλλων οὐ κῆδος, wegen der Andern ist keine Sorge, vor den Anderen darf uns nicht bange sein, Od. 22.254, κήδεα θυμοῦ 14.197. Bes. Trauer um einen Verstorbenen, τοῖσιν δʼ αὖ θάνατος καὶ κήδεʼ ὀπίσσω ἔσσεται Il. 4.270, vgl. 5.156, 22.272 ; κᾶδος ὡσείτε φθιμένου δνοφερὸν ἐν δώμασι θηκάμενοι Pind. P. 4.199, öfter ; ἰὼ δύστονʼ ἄφερτα κήδη Aesch. Ch. 462 ; Ag. 683 ; sp.D.; auch in Prosa einzeln, wie Plat. Rep. X.605d. – Bestattung der Toten ; θυραῖον Eur. Alc. 831 ; ἐπὶ τὸ κῆδος οὐκ ἠξίωσεν ἀφικέσθαι Isocr. 19.31 ; Sp., wie Plut. Sol. 12 Dion.Hal. 11.39.
2) Verwandtschaft durch Heirat, Verschwägerung, wie einige alte Erkl. schon Il. 13.463 faßten : αἰνεία, νῦν σε μάλα χρὴ γαμβρῷ ἀμυνέμεναι εἴπερ τί σε κῆδος ἱκάνει, wo es aber nach Analogie von 15.245, 16.516 Trauer zu übersetzen ist ; κῆδος ἐγγενὲς τὸ πρίν Aesch. Suppl. 326 ; προσλαμβάνων κῆδός τε καινόν Soph. O.C. 380 ; oft bei Eur., κῆδος Ἀδράστου λαβών Phoen. 77, vgl. Or. 750 ; auch in Prosa, εἰκὸς δὲ καὶ τὸ κῆδος Πανδίονα ξυνάψασθαι τῆς θυγατρός, Heirat, Thuc. 2.29 ; Sp., wie DC. 41.57.
τό
[cf. κήδω.]
- 1
Trouble, pain : ἦ πού τί σε κ. ἱκάνει; Il. 15.245. Cf. Il. 16.516.
Matter for trouble or care : τῶν ἄλλων οὐ κ. (we need not mind about them) Od. 22.254.
Trouble or grief occasioned by a family loss : χρή σε γαμβρῷ ἀμυνέμεναι εἴ πέρ τί σε κ. ἱκάνει Il. 13.464.
- 2
In pl., troubles, woes, sorrows, sufferings, cares : Ἀργείοισι κήδεʼ ἐφῆκεν Il. 1.445. Cf. Il. 2.15, Il. 4.270, Il. 9.592, Il. 10.106, Il. 19.302, Il. 24.617, etc. : κήδεα πόλλʼ Ὀδυσῆος Od. 5.5, εἴροντο κήδεʼ ἑκάστη (app., those who were dear to them in the world above) Od. 11.542, ὁππόσα κήδεʼ ἀνέτλης Od. 14.47. Cf. Od. 1.244, Od. 4.108, Od. 7.242, Od. 8.149, Od. 13.307, Od. 15.399, etc.– Trouble or grief occasioned by a family loss : πατέρι γόον καὶ κήδεα λεῖπεν Il. 5.156. Cf. Il. 6.241.
- 1
- Icare for others, c. gen., Od.
- 2trouble, sorrow; mostly in pl. troubles, Hom.
- 3esp. cares for the dead, mourning, Hom., Aesch., etc.; also in sg., κᾶδος φθιμένου Pind.; ἅμα κήδεϊ when there is a death in the family, Hdt.; ἐς τὸ κ. ἰέναι to attend the funeral, Hdt.
- 4an object of care, a care, Aesch.
- IIconnexion by marriage, Lat. affinitas, Hdt., Attic
-
…περίφρων Πηνελόπεια. τῷ σε πόδας νίψω ἅμα τʼ αὐτῆς Πηνελοπείης καὶ σέθεν εἵνεκʼ, ἐπεί μοι ὀρώρεται ἔνδοθι θυμὸς κήδεσιν. ἀλλʼ ἄγε νῦν ξυνίει ἔπος, ὅττι κεν εἴπω · πολλοὶ δὴ ξεῖνοι ταλαπείριοι ἐνθάδʼ ἵκοντο, ἀλλʼ οὔ…
Homer, Odyssey
-
…μοι φίλα γούνατʼ ὀρώρῃ. πλάζομαι ὧδʼ ἐπεὶ οὔ μοι ἐπʼ ὄμμασι νήδυμος ὕπνος ἱζάνει, ἀλλὰ μέλει πόλεμος καὶ κήδεʼ Ἀχαιῶν. αἰνῶς γὰρ Δαναῶν περιδείδια, οὐδέ μοι ἦτορ ἔμπεδον, ἀλλʼ ἀλαλύκτημαι, κραδίη δέ μοι ἔξω στηθέων…
Homer, Iliad
-
…δέ ἑ μῆνις ἀνῆκε, πᾶσι δʼ ἔθηκε πόνον, πολλοῖσι δὲ κήδεʼ ἐφῆκεν, ὣς Ἀχιλεὺς Τρώεσσι πόνον καὶ κήδεʼ ἔθηκεν. ἑστήκει δʼ ὃ γέρων Πρίαμος θείου ἐπὶ πύργου, ἐς δʼ ἐνόησʼ Ἀχιλῆα πελώριον · αὐτὰρ ὑπʼ αὐτοῦ…
Homer, Iliad
-
…αὐτίκα νῦν ἐθέλεις ἰέναι ; σὺ δὲ χαῖρε καὶ ἔμπης. εἴ γε μὲν εἰδείης σῇσι φρεσὶν ὅσσα τοι αἶσα κήδεʼ ἀναπλῆσαι, πρὶν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι, ἐνθάδε κʼ αὖθι μένων σὺν ἐμοὶ τόδε δῶμα φυλάσσοις ἀθάνατός τʼ εἴης ,…
Homer, Odyssey
-
…ἀκέοντʼ, ἄλλοι δʼ ἐπὶ ἔργον ἕποιεν · ῥηϊδίως κεν ἔπειτα καὶ εἰς ἐνιαυτὸν ἅπαντα οὔ τι διαπρήξαιμι λέγων ἐμὰ κήδεα θυμοῦ, ὅσσα γε δὴ ξύμπαντα θεῶν ἰότητι μόγησα. ἐκ μὲν Κρητάων γένος εὔχομαι εὐρειάων, ἀνέρος ἀφνειοῖο πάϊς…
Homer, Odyssey
-
…ἐπὶ κτεάτεσσι λιπέσθαι. ἔνθʼ ὅ γε τοὺς ἐνάριζε, φίλον δʼ ἐξαίνυτο θυμὸν ἀμφοτέρω, πατέρι δὲ γόον καὶ κήδεα λυγρὰ λεῖπʼ, ἐπεὶ οὐ ζώοντε μάχης ἐκνοστήσαντε δέξατο · χηρωσταὶ δὲ διὰ κτῆσιν δατέοντο. ἔνθʼ υἷας Πριάμοιο δύω…
Homer, Iliad
-
…κʼ ἔῃσιν, ἤ ὅ τι ποσσίν τε ῥέξῃ καὶ χερσὶν ἑῇσιν. ἀλλʼ ἄγε πείρησαι, σκέδασον δʼ ἀπὸ κήδεα θυμοῦ. σοὶ δʼ ὁδὸς οὐκέτι δηρὸν ἀπέσσεται, ἀλλά τοι ἤδη νηῦς τε κατείρυσται καὶ ἐπαρτέες εἰσὶν ἑταῖροι .…
Homer, Odyssey
-
…θῶκόνδε καθίζανον, ἐν δʼ ἄρα τοῖσι Ζεὺς ὑψιβρεμέτης, οὗ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον. τοῖσι δʼ Ἀθηναίη λέγε κήδεα πόλλʼ Ὀδυσῆος μνησαμένη · μέλε γάρ οἱ ἐὼν ἐν δώμασι νύμφης · Ζεῦ πάτερ ἠδʼ ἄλλοι μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες…
Homer, Odyssey
-
…ἔστι καὶ ἆσαι, νῦν δʼ ἀπὸ πυρκαϊῆς σκέδασον καὶ δεῖπνον ἄνωχθι ὅπλεσθαι · τάδε δʼ ἀμφὶ πονησόμεθʼ οἷσι μάλιστα κήδεός ἐστι νέκυς · παρὰ δʼ οἵ τʼ ἀγοὶ ἄμμι μενόντων. αὐτὰρ ἐπεὶ τό γʼ ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ,…
Homer, Iliad
-
…μοι λέγε θέσκελα ἔργα. καί κεν ἐς ἠῶ δῖαν ἀνασχοίμην, ὅτε μοι σὺ τλαίης ἐν μεγάρῳ τὰ σὰ κήδεα μυθήσασθαι. τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς · Ἀλκίνοε κρεῖον, πάντων ἀριδείκετε λαῶν, ὥρη μὲν πολέων μύθων…
Homer, Odyssey