καθαγίζω

καθᾰγ-ίζω, Att. fut. -ιῶ: Ion. fut. inf. κατ-αγιεῖν Hdt. 1.86:—

• devote, dedicate, ἀκροθίνια θεῶν ὅτεῳ δή l.c.; νήττῃ πυρούς Ar. Av. 566, cf. Lys. 238, Pl. Criti. 120a, Men. 319.13, etc.; esp. of a burnt offering, θυμιήματα κ. Hdt. 2.130; κ. πυρί ib. 47; κ. ἐπὶ πύρης Id. 7.167; ἐπὶ τοῦ βωμοῦ Id. 1.183; ἀρκεύθου ξύλοις Paus. 2.10.5: abs., Hdt. 2.40, etc.; make offerings to the dead, Luc. Luct. 9:—Pass., cj. in Ph. 1.190 (καταγιζ- Pap., καθαγνιζ- codd.), 558 (καθαγνιζ- codd.).
• • II generally, burn, καταγιζομένου τοῦ καρποῦ τοῦ ἐπιβαλλομένου [ἐπὶ τὸ πῦρ] Hdt. 1.202; esp. burn a dead body, τὸ σῶμα τοῦ Καίσαρος ἐν ἀγορᾷ κ. Plu. Ant. 14, cf. Brut. 20; so (as cj. for καθήγνισαν) ὅσων σπαράγματʼ ἢ κύνες καθήγισαν whose mangled bodies dogs have buried, i.e. devoured, S. Ant. 1081 (= μετὰ ἄγους ἐκόμισαν, Sch.).

καθαγίζω, widmen, weihen, heiligen, bes. opfern ; Ar. Lys. 238 φέρʼ ἐγὼ καθαγίσω τήνδε (κύλικα); Av. 566 ἢν δὲ Ποσειδῶνι τις οἶν θύῃ, νήττῃ πυροὺς καθαγίζειν ; Plat. πάντα τοῦ ταύρου τὰ μέλη Critia. 119e ; τοὺς τρίποδας τοῖς θεοῖς Ath. XI.489c ; als Opfer verbrennen, Her. 1.86, 7.54 u. öfter, καταγιζόμενον πυρὶ θυμίημα 1.198 ; Sp., τοὺς κακούργους μετʼ ἄλλων πολλῶν ἀπαρχῶν DS. 5.32 ; verbrennen, ohne daß man an Opfer zu denken hat, ὀσφραινομένους καταγιζομένου τοῦ καρποῦ τοῦ ἐπιβαλλομένου ἐπὶ τὸ πῦρ μεθύσκεσθαι Her. 1.202 ; Tote verbrennen, τὸ σῶμα τοῦ Καίσαρος ἐν τῇ ἀγορᾷ καθαγίσαι Plut. Anton. 14, vgl. Brut. 20 ; Totenopfer darbringen, τρέφονται ταῖς παρʼ ἡμῖν χοαῖς καὶ τοῖς καθαγιζομένοις ἐπὶ τῶν τάφων Luc. luct. 9 ; Philostr. – Vgl. καθαγνίζω.

καθαγίζω fut. Attic ιῶ Ionic κατ-

• • Ito devote, dedicate, offer to a god, τί τινι Hdt., Ar., etc.:—of a burnt offering, Hdt.:— to make offerings to the manes, Lat. parentare, Luc.
  • IIgenerally, to burn, καταγιζομένου τοῦ καρποῦ Hdt.:— to burn a dead body, and even to bury, Plut.:—so, ὅσων σπαράγματʼ ἢ κύνες καθήγισαν whose mangled bodies dogs have buried, i. e. devoured, Soph.