καθαιματόω
καθαιματόω, make bloody, sprinkle or stain with blood
καθαιμ-ᾰτόω, = foreg., E. Hel. 1599, HF 234, 256, Ph. 1161, Ar. Th. 695:—Pass., Luc. Ind. 9.
καθ·αιματόω-ῶ [κᾰᾰ] (ao. καθῃμάτωσα) ensanglanter, Eur. Hel. 1599, etc. ; Ar. Th. 695.
καθαιματόω, mit Blut besudeln ; βωμόν Ar. Th. 695 ; Eur. γένυν καθῃμάτωσεν Phoen. 1167 ; Hel. 1615 ; in sp. Prosa, τὰ σκέλη καθῃματωμένος Luc. adv.Ind. 9.
καθαιματόω
= καθαιμάσσω, Eur., Ar.