καθαιρετός

καθαιρ-ετός, ή, όν,

• able to be achieved, ὃ ἐκεῖνοι ἐπιστήμῃ προύχουσι, καθαιρετὸν ἡμῖν ἐστὶ μελέτῃ Th. 1.121 (v.l. καθαιρετέον, but cf. D.C. Fr. 43.11).