καθάλλομαι

καθάλλομαι, fut. -ᾰλοῦμαι: aor. part. -αλόμενος or -αλάμενος (both readings in X. HG 4.5.7):—

• leap down, ἀπὸ τοῦ ἵππου, ἀπʼ ὄχθων, Id. l.c., Eq. 3.7; ἐντὸς τοῦ τείχους Luc. DMort. 12[14].5: abs., App. Hisp. 22: metaph., of a storm, rush down, καθαλλομένη ἰοειδέα πόντον ὀρίνει Il. 11.298; of convulsions, Anon. ap. Gal. 7.624.

καθάλλομαι, (ἅλλομαι), herabspringen ; vom Sturmwinde, ἥτε καθαλλομένη πόντον ὀρίνει, herunterfahrend das Meer aufregt, Il. 11.298 ; ἀπὸ τοῦ ἵππου καθαλόμενος Xen. Hell. 4.5.7 ; ἀπʼ ὄχθων, Ggstz von ἀνορούειν, Eq. 3.7 ; Sp., καθάλασθαι εἰς τὸ ἐντὸς τοῦ τείχους Luc. D.Mort. 14.5.

καθάλλομαι

[καθ-, κατα- 1.]

To rush down. Of a stormy wind Il. 11.298.

καθάλλομαι : rush down, of a storm, Il. 11.298†.

καθάλλομαι fut. -αλοῦμαι aor1 -ηλάμην

• Dep., to leap down, Xen.: metaph. of a storm, to rush down, Il.