καθαιμακτός
καθαιμακτός, bloodstained, bloody
καθαιμ-ακτός, όν,
- bloodstained, φόνος E. Or. 1358 (lyr.).
καθαιμακτός, ή, όν [κᾰ] ensanglanté, Eur. Or. 1358.
Étym. vb. du suiv.
καθαιμακτός, blutbefleckt, τὸν Ἑλένας φόνον καθαιμακτόν Eur. Or. 1358. Von καθαιμάσσω.
καθαιμακτός,
- bloodstained, bloody, Eur. from καθαιμάσσω