καναχίζω
καναχίζω, to ring
Could not find κανάχιζε in Logeion dictionaries.
κανάχιζε Verb: present active imperative 2nd singular, Verb: imperfect active indicative 3rd singular of καναχίζω
κᾰνᾰχ-ίζω,
- = καναχέω, κανάχιζε δὲ δούρατα Il. 12.36; δῶμα σμερδαλέον κανάχιζε v.l. in Od. 10.399; κανάχιζε πόσʼ εὐρεῖα χθών Hes. Sc. 373.
καναχίζω [ᾰᾰ] (seul. impf. 3 sg. poét. κανάχιζε) retentir, résonner, Il. 12, 36 ; Od. 10, 399 ; Hés. Sc. 373.
Étym. καναχή.
καναχίζω, = καναχέω ; vom Krachen der Balken, Il. 12.36 ; ἀμφὶ δὲ δῶμα σμερδαλέον κανάχιζε, von den Weinenden, Od. 10.399 ; τῶνδʼ ὑπὸ σευομένων κανάχιζε πόσʼ εὐρεῖα χθών, es erdröhnte die Erde, Hes. Sc. 373 ; Sp.
καναχίζω
[καναχή.]
To give forth a sound, resound : κανάχιζε δούρατα πύργων Il. 12.36.
καναχίζω : only ipf., rattled, Il. 12.36; re-echoed, Od. 10.399.
καναχίζω
κᾰνᾰχίζω,
only in imperf.
= καναχέω,
- to ring, Hom.