καναχηδόν
κᾰνᾰχ-ηδόν, Adv.,
- = καναχηδά, D.P. 145, Aret. SD 1.3.
καναχηδόν [ᾰᾰ] c. le préc. DP. 145 ; Arét. p. 28.
Étym. καναχέω, -δον.
καναχηδόν, mit Geräusch, Getön, Gebrause, Dion.Per. 145 u. a.Sp., von Flüssen.
κᾰνᾰχηδόν adv.,
- 1with a loud noise ἱκέτας Αἰακοῦ σεμνῶν γονάτων ἅπτομαι φέρων Λυδίαν μίτραν καναχηδὰ πεποικιλμέναν i. e. with the shrilling (of flutes), v. μίτρα N. 8.15