καναχήπους
καναχήπους, with sounding feet
κᾰνᾰχ-ήπους, ποδος, ὁ, ἡ,
- with sounding feet, of the horse, Certamen 100, Opp. C. 2.431; Dor. acc. sg. masc. καναχάποδα [ᾱ] Alcm. 23.48.
καναχή·πους, gén. ποδος (ὁ, ἡ) [ᾰᾰ] au pied retentissant (cf. lat. sonipes) Hés. (Plut. M. 154a) ; Opp. C. 2, 431.
Étym. καναχέω, πούς.
καναχήπους, ποδος, klangfüßig ; von stampfenden Rossen Hes. bei Plut. Conv. sept. sap. 10 ; Opp. Cyn. 2.431.