καταπτύω
καταπτύω, to spit upon
Could not find κατάπτυσον in Logeion dictionaries.
κατάπτυσον Verb: aorist active imperative 2nd singular of καταπτύω
καταπτύω,
- spit upon or at, esp. as a mark of abhorrence or contempt, c. gen., τίς οὐχὶ κατέπτυσεν ἂν σοῦ; D. 18.200, cf. Aeschin. 3.73, Luc. Cat. 12, etc.; κ. δωροδοκίας Aeschin. 2.23; πλούτου Luc. Icar. 30: abs., Ar. Ra. 1179. [On the quantity, v. πτύω.]
κατα·πτύω, cracher sur, gén. Ar. Ran. 1179 ; fig. conspuer, mépriser, Dém. 295, 8 ; Eschn. 31, 21 ; 64, 12 ; Luc. Cat. 12, etc.
καταπτύω, (πτύω), anspeien, gegen Einen ausspucken u. dadurch seinen Abscheu ausdrücken, verabscheuen, vgl. Lobeck zu Phryn. 17 ; τίς οὐχὶ κατέπτυσεν ἄν σου ; Dem. 18.200 ; Aesch. u. A.; auch absolut, Ar. Ran. 1179.
καταπτύω
fut. ύσω
- to spit upon or at, esp. as a mark of abhorrence, c. gen., Dem., Aeschin.